انبانچه
(
anb n - ce
) و انبانك
(
anb nak
) ا . پ . انبان كوچك .
انبانه
(
anb ne
) ا . پ . انبان .
انباه
(
enb h
) م . ع . بيدار كردن . و فراموش كردن حاجت كسى را .
انبب
(
onbob
) ا . ع . ميان دو پيوندنى .
و انبوب .
انبت
(
anbat
) ص . ع . رويانيدهتر .
انبتات
(
enbet t
) م . ع . فروماندن در راه از قافله بسبب ماندن راحله يق سار حتى انبت .
انبتار
(
enbet r
) م . ع . بريده و ناتمام شدن . و بىفرزند گشتن . و دويدن .
انبتاع
(
enbet '
) م . ع . منقطع گرديدن و فروماندن در راه يق انبتع منه .
انبتاك
(
enbet k
) م . ع . بريده و كند شدن .
انبتال
(
enbet l
) م . ع . بريده گرديدن .
و انبتلت الفسيلة : جدا و مستغنى گرديد نهال از اصل درخت .
انبثاث
(
enbes s
) م . ع . پراكنده و منتشر گرديدن خبر و جز آن يق انبث الخبر و غيره .
انبثاق
(
enbes q
) م . ع . دريدن بند آب .
و برآمدن و روان شدن آب . حديث هاجر مادر اسمعيل فغمر بعقبه على الارض فانبثق الماء . و انبثق السيل عليهم :
ناگهان رسيد آب بر ايشان . و انبثق عليهم بالكلام : بسخن درآمد بر آنها .
انبج
(
anbaj
) و (
anbej
) ا . ع . - مأخوذ از انبهء فارسى و بمعنى آن .
انبجات
(
anbej t
) ج ا . ع . داروهاى پرورده . و مرباها .
انبجاس
(
enbej s
) م . ع . برآمدن آب از چشمه و روان گرديدن قوله تعالى
فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً .
انبجان
(
anbaj n
) ص . ع . عجين انبجان : خمير خواسته و برآمده .
انبجانى
(
anbaj niy
) ص . ع . ثريد انبجانى : اشكنبهء گرم . و كساء انبجانى - منسوب به منبج كه نام موضعى است بر غير قياس - : گليمى كه در وى علم و نشانى نباشد .
انبجانى
(
anbaj niy
) و (
enbaj niy
) ص . ع . كبش انبجانى . قچقار پرپشم پيچيده پشم .
انبحاث
(
enbeh s
) م . ع . تفتيش كردن از چيزى يق انبحث منه .
انبخ
(
anbax
) ص . ع . مرد درشت ستبر اندام و تيره رنگ . وا . خاك بسيار .
انبخان
(
anbax n
) ا . ع . خمير ترش و برآمده .
انبخانى
(
anbax niy
) ص . ع . ثريد انبخانى : تريدى كه در آن بخار و گرمى باشد . و يا طعامى است كه نان كاك را در روغن زيتون بريان كنند تا بياماسد و بر آن آب افشارند پس نرم و فروهشته گردد .
انبخانية
(
anbax niyat
) ص . ع .
خبزة انبخانية : نان ستبر . يا نان همچو خانهء زنبور .
انبذة
(
anbezat
) ع . ج نبيذ (
nabiz
) .
انبر
(
anbor
) ا . پ . آلتى است از آهن و داراى دو شاخهء دراز كه آتش و چيزهاى تفته را بدان گيرند .
انبراء
(
enber '
) م . ع . تراشيده و درست شدن تير يق انبرى السهم . و انبرى له : پيش آمد او را .
انبرباريس
(
anbar - b ris
) ا . پ .
امبر باريس و زرشك .
انبرد
(
anbarord
) و انبرو (
anbaru
) و انبروت
(
anbarut
) ا . پ . امرود .
انبره
(
anbore
) و (
anbare
) ا . پ . هر حيوان موى ريخته عموما و شتر موى ريخته خصوصا . و اسب و شتر آبكش . و درهء كوه . و لولهء چپق .
انبره
(
anbore
) ا . پ . انبر .
انبزاغ
(
enbez q
) م . ع . انبزغ الربيع : رسيد نوبهار . و انبزغ الفرس : روان شد آن اسب .
انبزان
(
anbaz n
) ا . پ . روز آخر از هر ماه .
انبس
(
anbas
) ا . پ . خرمن حبوبات و غلههاى كوفته شده و پاك كرده شده .
انبس
(
anbas
) ص . ع . ترش روى يقال هو انبس الوجه .
انبساس
(
enbes s
) م . ع . رفتن آب به زمين . و پراكنده شدن ستور .
انبساط
(
enbes t
) م . ع . گسترده و پهناور گرديدن . و گستاخ شدن . و دراز و ممتد شدن روز . و گشاده روى شدن . و انبسط الفرس فى سيره : درآمد آن اسب در رفتار .
انبساط
(
enbes t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شادى و خرمى و فرح و نشاط . و تفريح و عيش . و گشاده روئى .
انبست
(
anbast
) ص . پ . غليظ و بسته شده . و هنگفت .
انبسته
(
anbaste
) ا . پ . غلظت و داراى بست كه بدشوارى وا شود و حل گردد . و شير و ماست و خون بسته .
انبش
(
anbac
) ا . پ . انبس و خرمن غلههاى كوفتهء پاك كرده .
انبش
(
anbac
) ص . ع . نباشتر .
انبضاع
(
enbez '
) م . ع . انقطاع .
انبط
(
anbat
) ص . ع . اسبى كه شكمش سپيد بود .