عصاكش كور . و همسايه . و ص . كنكاش كننده . و امير المراة ا . : شوهر زن .
و امير الجيوش : سردار لشكر . و امير المؤمنين ا خ . : از القاب خلفا .
امير
(
amir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سردار . و سپهسالار و فرمانفرماى لشكر .
و حاكم . و مردم بزرگ و متشخص . و امير الامراء : از همهء مردمان بزرگ متشخصتر و بزرگتر . و امير آخور :
رئيس اصطبل . و امير البحر : دريابيگى .
و امير توپخانه : رئيس توپخانه . و امير آب حيوان ا خ . : حضرت خضر پيغمبر . و امير صاحب دلق : حضرت ابو الحسن على بن ابي طالب عليه السلام . و امير مؤمنان و امير المؤمنين و امير نحل نيز آن حضرت . و امير كردن ف م . : امارت دادن .
اميرال
(
amir l
) ا . پ . - مأخوذ از لفظ فرانسه - امير الماء مىباشد كه باصطلاح كنونى سردار لشكر بحرى را گويند .
اميرانه
(
amir ne
) ص . پ . شاهانه .
و م ف . بطور اميرى و بطور سردارى و بزرگى .
اميرة
(
amirat
) ا . ع . ملكه . و زنى كه پادشاهى كند .
اميرزاده
(
amir - z de
) ا . پ . زادهء امير المؤمنين على بن ابي طالب كه از بطن صديقهء طاهره باشد . و باصطلاح كنونى زادهء شاهزادگان .
اميروار
(
amir - v r
) ص . و م ف .
مانند امير و اميرانه .
اميرى
(
amiri
) ا . پ . حكومت و حكمرانى . و اميرى كردن ف ل .
حكومت كردن و فرمانروائى نمودن .
اميرى
(
amiri
) ص . پ . منسوب به امير .
اميز
(
amyaz
) ص . ع . مشخصتر و تميز دادهتر .
اميل
(
amyal
) ص . ع . خميدهء در خلقت و آنكه بر زين راست نتواند نشست . و مرد بىشمشير . و مرد بىسپر و بىنيزه . و مرد بد دل . ج ميل .
اميل
(
amil
) ا . ع . كوه ريگ كه درازى آن به قدر يك روز راه و عرض آن يك گرده باشد . و يا پشتهء ريگ . ج : امل . و ا خ : نام موضعى .
اميلح
(
omayleh
) ا خ . ع . مصغرا - نام آبى مر بنى ربيعة الجوع را . و نام موضعى .
و ما اميلحه : چه شور گردانيده است آن را - و فعل مصغر منحصر است به ما اميلحه و ما احيسنه و در ساير افعال نيامده است .
اميله
(
amile
) ا . پ . آمله .
اميم
(
amim
) ص . ع . نيكو قد . و آنكه در دماغش ضربتى وارد آمده باشد .
امائم (
am em
) ج : و قصد كرده شده .
اميم
(
amim
) و اميمة
(
aimamt
) ا . ع .
سنگى كه بدان سر شكنند . ج : امائم .
اميمة
(
omaymat
) ا . ع . تصغير ام يعنى مادر كوچك . و از اعلام زنان است . و نيز سنگى كه بدان سر شكنند . ج : امائم و پتك آهنگرى .
امين
(
amin
) ص . ع . امانتدار . و قوى و استوار . و كسى كه بر وى اعتماد كنند و از او ايمن باشند . و بىبيم دارنده . ج : امنا .
و بىبيم . و قوله تعالى
هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ
ا خ . يعنى مكهء معظمه . و صفتى از صفات بارىتعالى . و لقب پيغمبر صلوات اللّه و سلامه عليه كه پيش از بعثت بدان مشهور بود .
امين
(
amin
) ا خ . ع . لقب محمد بن هارون الرشيد خليفهء ششم از خلفاى آل عباس كه از سال 193 تا 198 خلافت نمود .
امين
(
amin
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - استوار . و امانتدار . و درست قول . و باوفا . و ديندار . و ا . وكيل و مباشر . و آنكه بر وى اعتماد كنند . و امين كردن ف م :
اعتبار دادن . و معتبر نمودن . و اعتماد داشتن .
امينى
(
amini
) ص . پ . منسوب به امين و ا خ . : طايفهاى از اهالى قزوين .
اميون
(
ommiyun
) ع . ج امى (
ommi
) .
اميه
(
amyah
) ص . ع . آبدارتر يق البئر اميه مما كانت .
اميهة
(
amihat
) م . ع . امه امها و اميهة مر . امه .
اميهة
(
amihat
) ا . ع . جوششى كه در گوسپند درآيد مانند آبله . و يق فى الدعاء على الانسان آهة و اميهة .
اميهة
(
amihat
) ص . ع . غنم اميهة :
گوسپند آبله برآورده .
اميى
(
omayyiy
) ص . ع . منسوب به امية كه طايفهاى از قريش باشد .
ان
(
an
) ا . پ . بلغت زن و پازند مادر .
ان
(
an
) ا . پ . كلمهء اشاه بمعنى آن - مقابل اين .
ان
(
an
) ا . پ . به زبان بچگى براز .
ان
(
an
) ع . بر دو قسم است اسم و حرف و اسم بر دو گونه مىباشد : ضمير متكلم بمعنى من نحو ان فعلت ( به سكون نون و يا بفتح آن در حالت وصل و الحاق الف در حالت وقف ) نحو فعلت انا . و قد يجرى الوقف مجرى الوصل نحو انا سيف العشيرة فاعرفونى و ضمير مخاطب مثل انت انتما انتم و انتن نزد جمهور ضمير ان است و تا حرف خطاب و حرف بر چهار قسم است : مصدريه كه بر فعل درآيد و مضارع را بنصب كند . و موقع استعمال آن دو است : ابتدا و در اين صورت در محل رفع باشد نحو و ان تقوموا خير