اصرمان
(
asram ne
) ا . بصيغهء تثنيه .
ع . دركاك و زاغ . و يا شب و روز . و يا گرگ و زاغ .
اصرى
(
aserri
) و اصرى
(
aserr
) ا . ع . نيك عزيمت در كارى و جد و ثبات و دوام در آن .
اصريباب
(
esrib b
) م . ع . نرم و تابان شدن .
اصص
(
osos
) ع . ج اصوص .
اصطباب
(
esteb b
) م . ع . ريخته شدن .
اصطباح
(
esteb h
) م . ع . صبوحى كردن . و چراغ افروختن .
اصطبار
(
esteb r
) م . ع . شكيبائى كردن .
و در پى رفتن . و در پى قصاص شدن . و خود را بستم بازداشتن .
اصطباغ
(
esteb q
) م . ع . نان خورش ساختن .
اصطبان
(
esteb n
) م . ع . برگشتن .
اصطبة
(
ostobbat
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - چيزى كه از كتان بيفتد .
اصطبل
(
establ
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - جاىباش ستور كه به فارسى شنكله و شوليده نيز گويند .
اصطحاب
(
esteh b
) م . ع . نگاهبانى و حفاظت كسى را كردن . و هم ديگر را يار و مصاحب شدن .
اصطحام
(
esteh m
) م . ع . راست ايستادن .
اصطخاب
(
estex b
) م . ع . بانگ و فرياد كردن . و بانگ كردن موج .
اصطخاب
(
estex b
) ا . ع . اصطخاب الطير : بانگ و فرياد مرغان و اختلاط آواز ايشان يق سمعت اصطخاب الطير اى اختلاط اصواتها .
اصطخاد
(
estex d
) م . ع . راست ايستادن در آفتاب .
اصطخام
(
estex m
) م . ع . راست بر پاى ايستادن .
اصطخر
(
estaxr
) ا . پ . استخر و آبگير و تالاب .
اصطداد
(
ested d
) م . ع . اصطدت المرأة اصطدادا : پوشيده شد آن زن .
اصطدام
(
ested m
) م . ع . باهم كوفتن و برهم زدن يق اصطدم الفحلان اذا صدم بعضها بعضا . و باهم كوفته گرديدن يق صادمه فاصطدما .
اصطر
(
astor
) ع . ج صطر (
satr
) و (
satar
) .
اصطر
(
ostor
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - يك قسم وزنى .
اصطراب
(
ester b
) م . ع . اندكاندك فراهم آوردن شير را در مشك و گذاشتن تا بخيسد و ترش گردد .
اصطراخ
(
ester x
) م . ع . بانگ و فرياد كردن باهم .
اصطراع
(
ester '
) م . ع . كشتى گرفتن .
اصطراف
(
ester f
) م . ع . برگشتن در كسب چيزى .
اصطرام
(
ester m
) م . ع . درويدن درخت و بريدن آن را . و درويدن كشت را .
اصطرخ
(
estarx
) ا . پ . استخر و اصطخر .
اصطرك
(
estarak
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - صمغى سرخ و مايل بسياهى . و صمغ درخت زيتون .
اصطرلاب
(
ostorl b
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - اسطرلاب .
اصطرلابى
(
ostorl bi
) ص . پ . منسوب به اصطرلاب .
اصطره
(
ostore
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ترازو .
اصطعاد
(
este d
) م . ع . بالا برآمدن .
اصطعاط
(
este t
) م . ع . دارو ريختن شخص در بينى خود .
اصطفاء
(
estef '
) م . ع . برگزيدن كسى را .
اصطفاف
(
estef f
) م . ع . صف بسته ايستادن .
اضطفاق
(
estef q
) م . ع . جنبيدن درخت از باد . و جنبيدن تارهاى خود از زخمه .
اصطفلين
(
estaflin
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - گزر . و گويند معاوية بن ابى سفيان بقيصر روم نوشت لانتزعنك من الملك انتزاع الاصطفلينة و لاردنك اريسا من الارارسة ترعى الدوابل : هر آينه بر كنم ترا از ملك چنان كه برميكنند گزر را از زمين و هر آينه گردانم ترا از كشاورزان كه بچرانى بچگان خوك را .
اصطفى
(
astafi
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ميعهء سائله .
اصطفين
(
estafin
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گزر و اصطفلين .
اصطقار
(
esteq r
) م . ع . افروخته شدن آتش .
اصطكاك
(
estek k
) م . ع . زانو بر زانو زدن از سستى و ناتوانى در رفتن . و باهم ديگر مقاتله كردن يق اصطكوا بالسيوف اى تضاربوا بها .
اصطكاك
(
estek k
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مالش دو چيز بهم .
اصطكمة
(
estakmat
) و (
ostokmat
) ا . ع . نان پخته شدهء در زير خاكستر .
اصطلاء
(
estel '
) م . ع . تابيدن به آتش و گرم شدن . و يق فلان لا يصطلى بناره : فلان دلاورى است كه كسى تاب مقاومت او را ندارد .