استيثاج
(
estis j
) م . ع . آويختن بعض از گياه در بعضى و تمام بالا گرديدن آن . و بسيار شدن شتران . و استوثج الرجل المال : بسيار مال گرديد آن مرد .
استئثار
(
este's r
) م . ع . استأثر على اصحابه استئثارا : برگزيد چيزهاى نيكو را براى خود نه براى ياران خود . و استأثر بالشيى : به خودى خود به اين چيز پرداخت . و براى خود گزيد آن را . و استأثر الله بالبقاء و بالعدل : براى خود برگزيد خداى تعالى بقا و عدل را . و استأثر الله بفلان : دربارهء كسى گويند كه بميرد و اميد بخشايش وى باشد .
استيثار
(
estis r
) م . ع . بسيار خواستن چيزى را . و بسيار آمدن . و استوثر منه اى استكثر .
استيثاق
(
estis q
) م . ع . وثيقه گرفتن از كسى .
استيثان
(
estis n
) م . ع . فربه گرديدن شتران . و باقى ماندن چيزى . و استوار گرديدن چيزى . و دو فرقه گرديدن خرما بنان يعنى خرد و كلان . و پير و شتران شدن شتر بچگان . و استوثن من المال اى استكثر منه : بسيار مال شد . و مال بسيار ورزيد .
استيج
(
estij
) ا . ع . چوب كوچكى ميان كاواك كه بر آن رشتهء ريسيده پيچند براى تافتن .
و چيزى كه رشته را از دوك بدست بر آن پيچند .
استيجاب
(
estij b
) م . ع . مستحق گشتن و سزاوار شدن چيزى را .
استئجار
(
este'j r
) م . ع . استاجرته استئجارا : به مزد خواستم آن را .
استئجاز
(
este'j z
) م . ع . استأجز على الوسادة استئجازا : خم شد بر بالش و تكيه نكرد .
استيجاف
(
estijaf
) م . ع . شيفته و آشفته گردانيدن محبت دل كسى را و بردن آن را .
استئجال
(
este'j l
) م . ع . استأجلته استئجالا : مهلت خواستم از وى .
استيحاء
(
estiha '
) م . ع . جنبانيدن . و بفرستادن خواندن كسى را . و دريافتن خواستن . و استوحيناهم : فرياد خواستيم از ايشان .
استئحاد
(
este'h d
) م . ع . استأحد استئحادا : تنها گرديد و منفرد شد . و استاحد به : ندانست آن را .
استيحاش
(
estih c
) م . ع . اندوهگين شدن . و وحشت يافتن . و يق للمطاوع اوحشت الرجل ايحاشا فاستوحش :
به وحشت انداختم آن مرد را پس وحشت يافت .
استيحاش
(
estihac
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وحشت و اضطراب . و بيم و ترس و هول . و استيحاش داشتن : ف ل . ترس و بيم و هول داشتن . و مضطرب بودن .
استيحال
(
estihal
) م . ع . گلناك شدن جاى .
استيخ
(
estix
) ا . پ . هر چيز بلند و دراز و راست مانند ستون و كوه .
استيخاء
(
estixa '
) م . ع . استوخى بنى فلان استيخاء : خبر خواست از بنى فلان .
استئخاذ
(
este'x z
) م . ع . گرفتن . و مالك شدن چيزى را .
استئخار
(
este'x r
) م . ع . استأخر استئخارا : سپس ماند . و درنگ كرد .
استيخام
(
estix m
) م . ع . گران و نا گوارد شدن طعام و جز آن .
استئداء
(
este'd '
) م . ع . استأدى الامير عليه استئداء : يارى و نصرت خواست از امير بر وى . و استأدى فلانا مالا : مصادره كرد فلان را و گرفت از وى مال را .
استيداء
(
estid '
) م . ع . استودى بحقه استيداء : اقرار كرد به حق او .
استئداب
(
este'd b
) م . ع . استأدب استئدابا : ادب گرفت . و ادب آموخت .
استيداع
(
estid '
) م . ع . نگاه داشتن خواستن وديعه را . الحديث : من استودع وديعة فهلك فلا ضمان عليه .
استيداف
(
estid f
) م . ع . قطره قطره چكانيدن پيه را . و باز كاويدن از خبر . و فراهم نمودن زن آب مرد را در زهدان . و دراز گرديدن گياه . و استودف لبنا فى الاناء :
سرگشاد آوند شير را . و مطلع شد بر آن .
استيداق
(
estid q
) م . ع . آزمند گشن گرديدن ماديان و جز آن .
استيداه
(
estid h
) م . ع . گرد آمدن شتران و رفتن آنها . و راست شدن كار . و سبك شمردن كسى را . و استودهت الابل او استيدهت : منقاد گرديدند شتران .
و استوده الخصم : مغلوب گرديد دشمن و كذا استيده الخصم .
استيدن
(
estidan
) ف ل . پ . بر پا شدن و ايستادن و قيام كردن . و ف م . آغاز نمودن و شروع كردن .
استيده
(
estide
) ص . پ . مر . ايستاده .
استئذان
(
este'z n
) م . ع . استأذنه استئذانا : دستورى خواست از وى .
استئذان
(
este'z n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دستورى و اجازه . و طلب اجازه و رخصت .
استير
(
astir
) ا . پ . يك قسم وزنهاى كه معادل شش درم و نيم است .
استيراء
(
estir '
) م . ع . آتش از آتشزنه بيرون آوردن خواستن . و فلان استورى