تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦

ارونداب

(
arvand b
) ا خ . پ . نام پدر ضحاك .

ارونديدن

(
arvandidan
) ف ل . پ . سست و تنبل بودن . و ف م . شپش گرفتن .

ارونس

(
arunes
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - سنبل الطيب .

ارونق

(
arvenaq
) ا خ . پ . نام بلوكى از آذربايجان نزديك شهر تبريز .

اروى

(
arv
) ا . ع . بز كوهى ماده . و ج ارويّة و ارويّة .

اروية

(
arviyat
) ع . ج رواء .

اروية

(
arviyat
) و (
erviyat
) ا . ع . بز كوهى ماده . ج : اراوى و اراوى .

ارويس

(
arvis
) و

ارويش

(
arvic
) ا . پ . رحل و تخته‌اى كه پارسيان اسباب پرستش را بر بالاى آن گذارند . و ريسمانى كه از موى بز بافته باشند .

اروين

(
arvin
) ا . پ . آروين و تجربه و آزمايش و امتحان .

اره

(
arre
) ا . پ . افزارى از آهن به شكل تيغه‌اى بلند و باريك كه دسته‌اى چوبين دارد و يك كنار آن دندانه‌دار و تيز كه در بريدن چوب و آهن و جز آن به كار مىبرند و يوسه نيز گويند . و ارهء ماردندان : يك نوع اره‌اى كه دندانه‌هاى آن مانند دندان مار ريز و تيز است . و اره كشيدن ف م . : اره كردن .

ارهاء

(
erh '
) م . ع . ارهى ارهاء : بنكاح در آورد زن فراخ كس را . و دوام كرد بر خوردن رهو كه يك قسم مرغى است كه به فارسى كلنگ گويند . و رسيد بجاى فراخ . و ارهى لهم الطعام و الشراب : هميشه داشت براى آنها طعام و شراب را .

ارهاب

(
arh b
) ا . ع . مرغ ترسو و كم‌جرئتى كه شكار نكند .

ارهاب

(
erh b
) م . ع . بر شتر نشستن . و باز داشتن شتر را از حوض . و دراز شدن آستين . و ارهبه : ترسانيد او را .

ارهاج

(
erh j
) م . ع . ارهج ارهاجا : برانگيخت گرد را . و بسيار شد بخور خانه . و ارهجت السماء : باريدن گرفت باران .

ارهاص

(
erh s
) م . ع . ستيهيدن . و آمادهء چيزى شدن . و ايستادن بر آن . و ارهصه الله : سوده گرداند خداى سم ستور او را . و ارهص الحائط : بنا كرد ديوار را به گل . و ارهص الله فلانا : كان خير گردانيد فلان را خداى .

ارهاص

(
erh s
) ا . ع . ايستادگى و اصرار در كارى يق لم يكن ذنبه عن ارهاص و انما كان عارضا .

ارهاط

(
arh t
) ا . ع . پوست پاره‌اى كه دوال دوال تراشند و بر روى ستور اندازند . و مگس‌پران . ج : اراهيط . و نيز ارهاط : ج رهط .

ارهاف

(
erh f
) م . ع . ارهف السيف ارهافا : تنك كرد شمشير را .

ارهاق

(
erh q
) م . ع . لاحق گردانيدن و نزديك چيزى گردانيدن چيزى را . و نافرمانى نمودن . و تكليف كردن . و كسى را زيادتر از طاقت وى تكليف دادن . و تأخير انداختن نماز را تا بوقت نماز ديگر : و ارهقته عن يصلى اى اعجلته عنها يعنى شتابانيدم او را از نماز گزاردن . و لا ترهقنى لا ارهقك الله اى لا تعسرنى لا اعسرك اللّه : بدشوارى مينداز مرا خدا ترا بدشوارى نيندازد . و ارهقه طغيانا : بر نافرمانى برانگيخت او را و بر نافرمانى داشت .

ارهام

(
erh m
) م . ع . ارهمت السماء ارهاما : باران نرم باريد .

ارهان

(
erh n
) م . ع . ارهنه الشيى ارهانا : گرو كرد او را آن چيز . و ارهنه : ثابت و دائم داشت او را . و نيز ارهنه : سست گردانيد آن را و ارهن فى السلعة : گران كرد متاع را . و ارهن لهم الطعام و الشراب : ثابت و دائم داشت براى ايشان طعام و شراب را . و ارهن الميت القبر : درآورد مرده را در گور . و ارهن فلانا ثوبه : دفع كرد جامه را بسوى فلان . و ارهن ولده به : گرو بست فرزند خود را با او .

اره جان

(
arre - j n
) و

ارغان

(
arre - q n
) ا خ . پ . نام شهرى در شصت فرسخى شيراز .

ارهد

(
arhad
) ا . پ . يك قسم دانه‌اى .

اره‌زبان

(
arre - zab n
) ص . پ . غماز و نمام . و بدگو . و زبان‌دراز .

ارهط

(
arhot
) ع . ج رهط .

ارهطة

(
arhetat
) ع . ج رهاط .

ارهفت

(
arhaft
) ا خ . پ . نام پيغمبر هندوان .

اره كش

(
arre - kac
) ا و ص . پ . كسى كه كار او بريدن چوب است با اره .

ارهم

(
arham
) ص . ع . فراختر يق كنا فى ارهم جانبى فلان اى اخصبهما .

ارهنگ

(
arhang
) ا خ . پ . نگارخانهء مانى . و نام قصبه‌اى در بدخشان كه در آنجا زيارتگاهى هست - گويند سر امام حسين عليه السلام در آنجا مدفون است و آنجا را ارهنگ حسين نامند .

ارهون

(
orhun
) ص ع . جارية ارهون : دختر حايض و دشتان .

ارى

(
ary
) ا . ع . تهديگ يعنى طعامى كه در بن ديگ چسنبد از سوختگى و برشتگى و
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 186 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )