تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
بدوال . و اخرطت الشاة : چشم زخم رسيد به پستان آن گوسپند . و يا منجمد و با زرداب برآمد شير از پستان آن گوسپند جهت نشستن بر زمين نمناك .

اخراف

(
exr f
) م . ع . اخرفه اخرافا : خرف و فرتوت گردانيد او را . و اخرف النخل : بهنگام چيدن ميوه رسيد آن خرما بن . و اخرفت الشاة : بره زاد آنگوسپند در خريف . و اخرف القوم : در آمدند آن گروه در خريف . و اخرفت الذرة : بسيار دراز شد آن گياه ارزن . و اخرف فلانا نخلة : اجازه داد فلان را تا ميوه چيند از خرمابن براى خود . و اخرفت الناقة : بچه زاد آن ماده شتر در همان وقت كه آبستن شده بود .

اخراق

(
axr q
) ع . ج خرق .

اخراق

(
exr q
) م . ع . اخرقه اخراقا : سرگشته و متحير گردانيد او را .

اخرب

(
axrab
) ص . ع . ويران‌تر و خراب‌تر .

اخرب

(
axrab
) ا . ع . گشادگى شكاف گوش شكافته . و هر سوراخ مستديرى . و باصطلاح عروض الاخرب : من اجزاء العروض ما كان اخرم مكفوفا مثل مفاعلين يحول الى مفعولن .

اخرب

(
axrob
) ا خ . ع . نام موضعى .

اخربة

(
axrebat
) ج . ع خراب .

اخرة

(
axarat
) و (
oxarat
) م ف . ع . سپس يق جاء اخرة و جاء اخرة و جاء باخرة و جاء باخرة : آمد پس از همه . و ما عرفته الا باخرة : نشناختم او را مگر پس از همه .

اخرة

(
axerat
) ا . ع . مهلت و نسيه يق بعته باخرة : فروختم آن را به نسيه و مهلت .

اخرة

(
axerrat
) ع . ج خرير .

اخرج

(
axraj
) ص . ع . ابلق و داراى سپيدى و سياهى يق كبش اخرج و ظليم اخرج .

اخرج

(
axraj
) ا . ع مرغى كه مكاء نيز گويند .

اخرجاج

(
exrej j
) م . ع . اخرج اخرجاجا : ابلق گرديد .

اخرجان

(
axraj ne
) ا خ . بصيغهء تثنيه . ع . نام دو كوه كه پوشيده شده‌اند از سنگهاى سپيد و سياه .

اخرجة

(
axrajat
) ا خ . ع . نام چاهى در بن كوهى .

اخرجة

(
axrejat
) ع . ج خراج و خراج .

اخرس

(
axras
) ص . ع . گنگ ج : خرس و خرسان . و لبن اخرس : شير خفته . و علم اخرس : منارهء راه كه آواز صدا از وى نيايد . و نيز اخرس : هر چيز آرميدهء بىآواز .

اخرفة

(
axrefat
) ع . ج خروف .

اخرق

(
axraq
) ص . ع . گول و نادان در كار . ج : خرق .

اخرق

(
axraq
) ا . ع . شترى كه سر وى پيش از نجابت بر زمين افتد .

اخرم

(
axram
) ص . ع . منقطع كوه غير جائى كه تمام مىشود . و آنكه گوش ويرا سوراخ كرده باشند . و كسى كه ديوار بينى وى بريده بود . و منقطع چشم . و باصطلاح عروض شعرى كه در وى تصرف خرم كرده باشند يعنى فعولن را عولن و مفاعلتن را فاعلتن گفتن . و ا خ . نام يكى از پادشاهان روم . و نام چند كوه .

اخرماس

(
exremm s
) ا . ع . سكوت و خاموشى .

اخرماس

(
exremm s
) م . ع . اخرمس اخرماسا : فروتنى نمود و خوار شد .

اخرمان

(
axram ne
) ا . بصيغهء تثنيه . ع . دو استخوان سوراخ‌دار در طرف حنك اعلا . و دو استخوان كتف از جانب بازو .

اخرنباق

(
exrenb q
) م . ع . سر فرو افگندن و خاموش بودن . و دوسيدن به زمين .

اخرنطام

(
erxent m
) م . ع . اخرنطم اخرنطاما : بلند كرد بينى را و تكبر نمود . و خشم گرفت .

اخرنفاق

(
exrenf q
) م . ع . اخرنفق اخرنفاقا : سر فرو افگند و خاموش بود . و دوسيد به زمين .

اخرنماس

(
exrenm s
) ا . ع . سكوت و خاموشى .

اخرواط

(
exrevv t
) م . ع . اخروط اخرواطا : تيز رفت . و تيز گذشت . و اخروط بهم الطريق : دراز شد بر آنها راه . و اخروطت الشولة فى رجل الصيد : دام منقلب گرديده بند شد بر پاى آن شكار . و اخروطت اللحية : دراز شد ريش آن بدون عرض .

اخروش

(
axrowc
) ا . پ . خروش و غوغا . و صدا و آواز .

اخروى

(
oxravi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - آن جهانى . و ثواب اخروى و يا اجر اخروى يعنى صواب و اجر منسوب به آن جهان كه روز قيامت باشد .

اخروى

(
oxraviy
) ص . ع . منسوب به اخرى كه آن جهان باشد .

اخرى

(
oxr
) ا خ . ع . آن جهان و ا . مؤنث آخر . ج : اخريات . و لا افعله اخرى الليالى و لا افعله اخرى المنون : نخواهم كرد آن كار را هيچ‌گاه و تا آخر زندگانى . و اخرى القوم : كسى كه در آخر قوم
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 131 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )