پرورش اين گياه بهمنظور تهيه علوفه براى چهارپايان و اسبهاى سلطنتى از زمانهاى بسيار قديم در ايران معمول بوده است .
يونجه از لحاط دارا بودن مواد ازته و ويتامينهاى مختلف حائز اهميت فراوان در تغذيه اطفال است . بهعلاوه در راشيتيسم و تأمين استخوانبندى بخصوص در حيوانات جوان ، اثر مفيد دارد .
يونجه اگر به نسبت 5 درصد به شبدر افزوده گردد ، اختلالات حاصله از فقدان ويتامين
K
را در حيواناتى نظير خرگوش و مرغ از بين مىبرد . شيره تازه يونجه يا جوشاندههاى غليظ آن ، اثر مفيد در اختلالات استخوان بندى دارند .
يكى از صور دارويى يونجه كه جهت رفع اختلالات استخوانبندى به كار مىرود آن است كه گياه خشك را به مقدار 300 گرم اختيار كرده در 1000 گرم آب بجوشانند ، به حدى كه مايع به نصف تقليل يابد سپس آن را با فشار صاف نموده با افزودن 900 گرم قند ، بهصورت شربت درآورند .
مقدار مصرف شربت و اصل براى اطفال ، 200 تا 300 گرم در روز است . يونجه به مصارف تغذيه انسان نيز مىرسد مانند آن كه در چين ، روسيه ، آمريكا و آفريقاى شمالى از آن به جاى اسفناج استفاده بهعمل مىآورند . يونجه در نواحى مختلف ايران پرورش مىيابد . « 2 »
تركيبات شيميايى :
پروتئينهاى موجود در اين گياه شامل ليزين ، آرژينين ، هيستيدين ، آدنين ، فنيل آلالين و آسپاراژين است . يونجه علاوه بر مواد مذكور داراى هيدراتهاى كربن ، دياستازها ، نوعى ساپونين با اثر عطسهآور شديد ، ستنها ، دو ماده رنگى ، اسيد فسفريك و ويتامينهاى
C . E . A
و
K
نيز مىباشد .
ويتامين
C
آن به مقدار 230 تا 280 ميلىگرم درصد ، يعنى دو برابر جعفرى و 4 برابر
هامش
( 2 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 ، ص 642 .