تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 362

مساهمون:

ص٣٦٢

تركيبات شيميايى :

پوست اين درختچه داراى ماده‌اى با اثر قرمز كردن پوست مىباشد و استعمال خارجى آن تاول‌آور پوست است . در گلهاى آن ساكاروز ، انورتين ، امولسين و در ميوه آن والريانيك اسيد وجود دارد .

خواص و كاربرد :

برگ و ميوه هفت كول قابض است و از جوشانده برگ و ميوه آن براى بند آوردن اسهالهاى ساده و خونى استفاده مىشود . از جوشانده برگ و ميوه درختچه به‌صورت غرغره در موارد آنژين ساده و ورم لثه و همچنين در موارد پايين افتادن لثه كه دندان بيرون مىافتد ، مصرف مىشود . چون ساقه‌هاى اين درختچه قابليت خم شدن دارد و به اصطلاح قابل انعطاف است در صنعت روستايى سبد بافى كاربرد دارد .

* هزار دارو

[ مشخصات ]

هزار دارو گياهى است علفى ، يك ساله ، خيلى كوتاه و عملًا گسترده روى زمين ، داراى شاخه‌هاى باز ، ابتدا پوشيده از كُرك ستاره‌اى و سپس بدون كُرك مىشود . برگهاى آن تخم مرغى تقريبا گرد ، با دمبرگ كوتاه و پشت و روى برگها پوشيده از كرك ستاره‌اى فراوان ، بطورى كه سفيد به نظر مىرسد . گلهاى آن سفيد رنگ و ميوه آن كپسول است كه تعداد زيادى دانه ريز در آن قرار دارد . اين گياه در سراسر هند انتشار دارد . در ايران در استان خوزستان ، در بختيارى ، گوتوند و در بلوچستان بخصوص در گاتاف ديده مىشود .

خواص و كاربرد :

در هند از گياه خشك به‌عنوان مسهل و در موارد اسهال تجويز مىشود و براى جوش و كورك و حمله‌هاى صفراوى و همچنين براى التيام زخم و تسكين درد در دست و پا