تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 332

مساهمون:

ص٣٣٢
بواسير ، جذام و خارش است . مقدار خوراك هليله 5 تا 7 گرم است . مضر ريه است و مصلحش روغن بادام و عسل است . هليله داراى مواد اسيد تانيك ،
CHEBULIC ACID

، روغن و رزين مىباشد . « 1 » هليله در روايت : مسيب بن واضح خادم امام حسن عسكرى عليه السلام از آن حضرت از پدرانش از على بن ابى طالب عليه السلام فرمود : « لو علم الناس ما فى الهليلج الاصفر لاشتروها بوزنها ذهبا » . « 2 » « اگر مردم مىدانستند در هليله زرد چه هست ، آن را به قيمت طلا مىخريدند » . آن حضرت باز درباره هليلج زرد به يكى از ياران خود فرمود : هليله زرد را با هفت دانه فلفل بكوب و الك كن و به چشم سرمه بكش . « 3 » پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « الهليلج السوداء من شجر الجنة » . « 4 » « هليله سياه از درخت بهشت است » . قال صلى الله عليه و آله : « عليكم بالهليلج الاسود ، فانّه من شجر الجنة ، طعمه مرّ و فيه شفاء من كل داء » . « 5 » « بر شما باد هليله سياه ، آن از درخت بهشت است ، طعمش تلخ و در آن از هر درد شفا است » .

* اطريفل ( هليله ، بليله ، آمله )

سعيد بن جناح از اصحاب امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه آن حضرت فرمود : موسى بن عمران از رطوبت بدنش به خدا شكايت نمود ، خداوند به وى فرمود : هليله و بليله و آمله را با عسل معجون كن بخور . امام فرمود : اين همان است كه به نام اطريفل ناميده مىشود . « 1 »
هامش
( 1 ) - محيط اعظم ، ج 4 ، ص 208 ؛ الابنيه ، ص 64 ؛ فارماكوگرافيا ، ج 2 ، ص 5 .
( 2 ) - كافى ، ج 6 ، ص 379 .
( 3 ) - طب الائمه ، ص 86 .
( 4 ) - بحار ، ج 66 ، ص 237 .
( 5 ) - بحار ، ج 62 ، ص 300 .
( 1 ) - روضه كافى ، ص 193 .
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 332 | مصطفى النوراني الاردبيلي