تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 268

مساهمون:

ص٢٦٨
پرتقال وجود دمبرگ بالدار در محل اتصال دمبرگ با برگ است . گلهاى آن درشت‌تر و زيادتر و با عطر بيشتر از گلهاى پرتقال و خوردن ميوه آن براى مصارف عموم معمول نيست . گلهاى درخت نارنج ، بهارنارنج ناميده مىشود . بهار نارنج در حالت تازه داراى بوى معطر و مطبوع و طعمى پسنديده است ولى پس از خشك شدن ، بوى آن ضعيف مىگردد .

خواص و كاربرد :

پوست زرد و شكوفه بهارنارنج گرم و خشك است و عصاره ترش آن سرد و خشك است و تخم آن با پوست سرد و خشك است . در عصاره ترش آن يك ماده لزجى وجود دارد كه براى رفع ترشحات سينه و سرفه‌هاى گرم خوب است . عرق آن گرم و خشك است . از نظر خواص مقوى و فرح‌آور است و گرفتگىها را باز مىكند و درد سينه را تسكين مىدهد . « 1 » نارنج ميوه ترش مزه درخت نارنج است . پوست خارجى نارنج داراى مصارف دارويى است منتها بايد به كلى از لايه‌هاى سفيد رنگى كه در زير آن قرار گرفته ، عارى باشد . پوست نارنج داراى اثر مقوى معده ، كم كننده ترشحات معده ، ضد خونريزى و بطور خفيف صفرابر است . از پوست نارنج ، شربت پوست نارنج تهيه مىشود ، به‌علاوه در فرمول شربتى به نام رفوركمپوزه وارد مىباشد . پوست نارنج را معمولًا به قطعات كوچك درآورده به مقدار يك قاشق قهوه‌خورى در يك فنجان آب به مدت كوتاهى مىجوشانند و سپس به مدت 20 دقيقه دم مىكنند . مقدار مصرف محلول حاصل ، يك فنجان قبل از هر غذا است . تيزان حاصل از ريشه درخت نارنج ، اثر كرم‌كشى قوى دارد و در دامپزشكى مىتواند

هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 2 ، ص 232 .
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 268 | مصطفى النوراني الاردبيلي