* ماميران
[ مشخصات ]
ماميران گياهى علفى ، پايا ، به ارتفاع 30 تا 80 سانتىمتر و داراى برگهاى منقسم به 5 تا 7 قطعه پهن و دندانهدار است . بر روى ديوارها ، نقاط متروك ، اماكن سايهدار ، حاشيه جادهها و نواحى مجاور آباديها مىرويد . در تابستان گل مىدهد . كليه قسمتهاى اين گياه و شيرابه آن مصارف درمانى دارد . ريشه آن موثرتر از ساير قسمتها به نظر مىرسد .
اين گياه اثر مدر ، مسهلى ، آرامكننده ، مخدر ، ضد تشنج ، پايينآورنده فشارخون ، صفرابر ، تصفيه كننده خون و دفع كرم در مصارف داخلى دارد . در استعمال خارج ، قرمز كننده پوست بدن ، تاولآور و بهبود دهنده زخمهاى سطحى بدن است . مقدار زياد ماميران در مصارف داخلى ، سمى مىباشد و ممكن است حتى موجبات مرگ را فراهم سازد .
در استعمال خارج بيشتر شيره تازه گياه به كار مىرود كه ما ، در اين جا به چند مورد از آنها اشاره مىكنيم :
1 - عصاره ماميران و گليسيرين به نسبت مساوى اگر مخلوط شود در رفع ميخچه
انگشتان پا و زگيل ، بهصورت ماليدن بر روى عضو ، مؤثر واقع مىشود .