گياهى است كه نام محلى آن در مكران بلوچستان « گِه » مىباشد . « گِه » گياهى است چند ساله ، كوچك به بلندى 50 تا 100 سانتىمتر ، داراى شاخههاى بسيار منشعب و پوشيده از تار سفيد است . برگهاى آن داراى 3 برگچه است . گلهاى آن سفيد يا صورتى و ميوه آن غلاف دراز بندبند و پوشيده از تارهاى قلابدار است و در تماس با اشيا به آنها مىچسبد .
خواص - كاربرد :
از جوشانده اين گياه براى معالجه اسهال خونى خورده مىشود . دمكرده اين گياه را براى قطع اسهال مىخورند . تمام اين گياه بهعنوان ضد روماتيسم و تببر و براى معالجه زردى مىخورند . براى رفع ناراحتيهاى پوست ضماد له شده آن را روى موضع مىاندازند . عصاره آن را روى زخم و آبسه و جراحت مىمالند و مفيد است . « 2 »
* گيلاس
[ مشخصات ]
درختى است از تيره گل سرخيان و از دسته باداميها كه داراى گونههاى مختلف است . معمولًا براى تهيه گونههاى مرغوب اين گياه را پيوند مىزنند . « 1 » نام علمى درخت گيلاس
PRUNUS AVIUM .
است . اين گياه به تيره گل سرخيان تعلق دارد .
از نظر غذايى و درمانى گيلاسها به دو گروه تقسيم مىشوند ، اولى گيلاسى است كه بهوسيله گلها و ميوههاى خوشهاى دراز خود مشخص مىشود و آن را غار گيلاس مىنامند و ديگرى با گلها و ميوههايش كه به شكل بادزنى مجتمع مىشوند ، مشخص مىگردد و گيلاس جنگلى و آلبالو جزو اين گروه هستند .
گروه اول گرچه ارزش درمانى دارد ، اما برخى از آنها سمى است . تمام انواع گيلاسها
هامش
( 2 ) - معارف گياهى ، ج 7 ، ص 115 .
( 1 ) - فرهنگ فارسى ، دكتر معين ، ج 3512 .