* گواوا
در ايران كاشته مىشود و در شمال ايران با نام خارجى آن « گواوا » مىشناسند و در جنوب آن را اشتباها « زيتون » مىخوانند .
مشخصات :
درختچهاى است هميشه سبز ، برگهاى آن بدون كُرك يا پوشيده از كُرك و گلهاى آن خيلى معطر است . رنگ ميوه قرمز يا زرد مىباشد ، شيرين و خوردنى است و آن را بطور خام يا پخته به شكل مربا و ژله مىخورند . اين درختچه بومى آمريكاى حاره و نيمه حاره است .
تركيبات شيميايى :
در گياه ترىترپينوئيد ، اسانس روغنى فرار ، تانن ، روغن ثابت و اوژنول وجود دارد .
ميوه آن داراى گواوا پكتين است كه شامل دى - گالاكتورونيك اسيد و ال - آرابينوز و دى - گالاكتوز است .
خواص - كاربرد :
از برگهاى پخته گياه براى استعمال خارجى ضماد درست مىكنند . از برگهاى گياه بهعنوان آنتىبيوتيك خفيف استفاده مىشود . از جوشانده برگ و پوست آن بهعنوان قاعدهآور استفاده مىشود و بعد از تولد بچه نيز به زائو داده مىشود . « 2 »
* گوجه فرنگى
[ مشخصات ]
گياهى است يك ساله از تيره بادنجانيان كه علفى است . ميوه اين گياه خوراكى است و
مصرف غذايى دارد و قرمز رنگ و به اشكال مختلف است ؛ بادمجان فرنگى ، تمات ، طماطم ، باذنجان قوطه ، قوطه . كشت گوجه فرنگى در عهد ناصر الدين شاه در ايران
هامش
( 2 ) - معارف گياهى ، ج 2 ، ص 196 .