پايين خم شده و با دمبرگ به طرف ساقه جمع مىشوند آن را گياه حساس نامند . اين گياه بومى برزيل است و در ايران از نظر زيبايى در گلخانهها كاشته مىشود .
تركيبات شيميايى :
در عصاره برگهاى آن مادهاى شبيه آدرنالين يافت مىشود ، بهعلاوه در گياه آلكالوئيد ميموزين مشخص شده است .
خواص - كاربرد :
جوشانده ريشه اين گياه در رفع ناراحتيهاى وجود سنگ در بدن اثر مفيد دارد . از برگها و ريشه آن در موارد بواسير و فيستولا استفاده مىشود . از ريشه گياه بهعنوان مدر و براى معالجه اسهال خونى و در موارد عادت ماهيانه دردناك مىخورند . « 1 »
* گل قاصد
[ مشخصات ]
گياهى است علفى و پايا از تيره مركبان كه داراى ريشه راست و قهوهاى رنگ است . اين گياه بطور خودرو در غالب مزارع و دشتها مىرويد . شجره اسنان الاسد ، كاسنى زرد ، طلخشقون ، طرقشون ، كسناج كوهى و قاصدك ناميده مىشود . « 2 » كاسنى صحرائى را به فارسى گل قاصد و خبركش و خبرآور مىگويند و در كتب قديم به نام طرخشقوق نوشته شده است . از كاسنى سردتر مىباشد ، اسهال را بند آورد ، معده را تقويت كند ، نافع خونريزى ريه و باز كننده كيسه صفرا و كبد و طحال و نافع يرقان و استسقا است و مضر براى سپرز نوشتهاند . برگ تازه و گل و تخم و ريشه گل قاصد به تمامى براى تبهاى عفونى نافع است ، خوردن برگ و ريشه پادزهر سموم شيميايى مىباشد . مقدار خوراك آب برگ تا دويست گرم است . « 1 »
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 3 ، ص 15 .
( 2 ) - فرهنگ فارسى ، دكتر معين ، ج 3 ، ص 3347 .
( 1 ) - زبان خوراكيها ، ص 217 .