يك متر است . ريشه آن غدهاى و ضخيم و برگهاى آن متقابل ، كامل ، سبز ، بيضى شكل و نوك تيز است .
تركيبات شيميايى :
در اين گياه آلكالوئيد تريگونلين وجود دارد . در گلهاى گياه ، ماده قرمز رنگى وجود دارد كه سابقا در چين به جاى نوعى روژ بانوان براى آرايش مصرف مىكردند . ريشه و دانهها سمى است .
خواص - كاربرد :
ريشه گياه به عنوان ملين مزاج و افزاينده نيروى جنسى مصرف مىشود . از برگهاى له شده آن براى التيام زخم و رسانيدن دمل و تحليل ورم ، جوش ، كورك و همچنين براى رفع آماس بافت بند زير جلد و رفع عفونت چركى به نام داخس كه دور انگشت دست ايجاد مىشود ، استفاده مىشود . « 2 »
* گل قاركون
به فارسى « گياه حساس » و نام محلى آن در گيلان « گل قاركون » است . به عربى « مستحيه » گفته مىشود .
مشخصات :
گياهى است چند ساله با ساقههاى چوبى تيغدار كه بلندى آن 50 - 60 سانتىمتر است . برگهاى آن مركب و هر گروه 3 - 4 برگ مركب از يك نقطه خارج شده و از آن با دمبرگ بلندى به ساقه اصلى وصل مىشود . چون به محض تماس دست ، برگها به سمت
هامش
( 2 ) - معارف گياهى ، ج 7 ، ص 37 .