تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤

* گل طاووسى

[ مشخصات ]

درختچه‌اى است مقوى ، ساقه‌هاى آن سبز تيره توخالى به بلندى 2 - 3 متر و برگهاى آن خيلى كوچك و كم است بطورى كه ساقه تقريبا لخت به نظر مىرسد . گلها شبيه گل نخود و به رنگ زرد و معطر به‌صورت خوشه شل و باز است . داراى شاخه‌هاى متعدد ، به رنگ سبز مايل به آبى است . از خصوصيات آن اين است كه از نظر كلى به‌علت دارا بودن برگهاى بسيار كم ، عارى از آن به نظر مىرسد . گلهاى درشت و به رنگ زرد طلايى و معطر آن به‌صورت خوشه‌هاى بسيار زيبا جلوه مىكنند . ساقه‌هاى متعدد و سبز رنگ آن عمل كربن‌گيرى را به‌علت فقدان برگ كافى در گياه به عهده دارند . ميوه‌اش نيام ، به طول 6 تا 8 سانتىمتر و به پهناى 5 تا 6 ميليمتر است . اين گياه در جنوب فرانسه و نواحى ديگر مديترانه مىرويد به‌علاوه بر اثر پرورش مداوم ، در نواحى مختلف آسيا و آمريكا نيز توسعه يافته است .

تركيبات شيميايى :

در تمام اندام مختلف اين گياه بخصوص در گل و تخم آن آلكالوئيد خيلى سمى سيتى زين وجود دارد . گياهى است سمى و در موارد لازم بايد به مقدار كم ، زير نظر پزشك ، با احتياط مصرف شود .

خواص درمانى :

گل طاووسى مقوى قلب و اعصاب بوده و اشتها را باز مىكند و در معالجه روماتيسم تجويز مىشود مقدار مصرف آن يك قاشق قهوه‌خورى در يك ليوان آب جوش كه 10 دقيقه دم‌كرده روز اول يك فنجان كوچك و رفته رفته زيادتر نموده تا روزى سه فنجان بيشتر مصرف نگردد . « 1 » گل طاووسى در معالجه ورم كليه تجويز مىگردد ، داراى خواص ادرارآور و تصفيه كننده خون مىباشد . « 2 » گلهاى درشت آن داراى نوش فراوان است و زنبور عسل علاقه زيادى به آن دارد ولى

هامش
( 1 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 192 .
( 2 ) - همان ، ص 193 .