تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨

* گل گندم

به فارسى گل گندم ناميده مىشود . يكى ديگر از قنطريون‌ها است . گياهى است يك ساله يا دو ساله ، بلندى آن 40 - 70 سانتيمتر ، ساقه و برگهاى آن پوشيده از تارهاى پنبه به رنگ مايل به سفيد ، برگهاى آن ريشه‌اى نيزه‌اى و گلهاى آن آبى و گاهى سفيد است .

تركيبات شيميايى :

داراى ماده شيشوريژتين و در برگها كمى تانن و ماده رنگى به نام سيانيدين دارد .

خواص - كاربرد :

از گلهاى گياه به‌صورت دم‌كرده به‌عنوان مدر در موارد استسقا استفاده مىشود . به‌علاوه در سرماخوردگى و خشونت سينه اثر نرم كننده دارد و تسكين سرفه مىكند . دم‌كرده ساقه و برگ و گل گياه اثر تب‌بر دارد و در رفع بيماريهاى كبدى و يرقان نيز به كار مىرود . « 2 » گل گندم داراى خواص تقويت كننده ، قابض ، تصفيه كننده خون ، ادرارآور و تب‌بر است . جوشانده آن به مقدار 20 تا 25 گرم در يك ليتر آب‌جوش براى روماتيسم مفيد است . « 3 » دو گرم كوبيده تخم گل گندم با كمى عسل خاصيت مسهلى دارد و شكم را به كار مىاندازد . « 4 » اشخاصى كه گاهى زير چشمشان پف مىكند ، شب‌ها قبل از خواب اين قسمت را با مطبوخ گل گندم مدت ده دقيقه كمپرس و بعد خشك نمايند و با نوك انگشتان چند بار محكم مالش دهيد ، صبحها كه از خواب برمىخيزيد چشمها را با دست بماليد ولى همانطور مثل شب كمپرس نماييد هر دو يا سه روز يك بار در بينى خود از روغن اوكاليپتوس 5 درصد بريزيد اگر اين دستور كافى نباشد بايد اقدامات پزشكى شود . « 1 »

هامش
( 2 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 86 .
( 3 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 197 .
( 4 ) - همان ، ص 198 .
( 1 ) - نامه ماهيانه تندرست ، ص 37 .