دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 70

خارش بدن و آويزان كردنش بر گردن جهت خنازير و پخته آن جهت شكستن سنگ كليه و مثانه و احتباس حيض به كار مىرود . نشستن در پخته بيخ آن ، مقعد سست را مستحكم كند . بدلش عصى الراعى است . « 1 » گلش نافع زخم روده است و تخمش قابض است و خون را بند آورد و خراشيدگى روده را منفعت دهد . « 2 » ابو على سينا در قانون ( ج 2 ص 156 ) از قول ديسقوريدوس ترشك را 6 نوع بيان كرده است و ترشك بيابانى را از همه قويتر ، بيخ ترشك و سركه را داروى گرى چركين و قوه باء نوشته است و در خواص همان مطالب فوق را بيان كرده است . ترشك گياهى است نشاطآور ، مدر ، ضد تب ، اشتهاآور ، ملين ، مقوى ، دفع كننده كرم ، نيز در بواسير ، زخم دهان و حلق ، عفونت‌ها و اسكوربوت به كار برده مىشود . « 1 » جوشانده برگهاى آن مىتواند در نارسايى عمل دستگاه دفع ادرار موثر واقع گردد و در بيماريهاى التهابى يا ناشى از كمبود ويتامين