تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 499

مساهمون:

ص٤٩٩

جوشانده ريشه ختمى در درمان نزله و آنژين به كار مىرود . تنقيه سفيد آن نافع امراض معده است . « 4 » دافع سرفه ، پيچش شكم ، محلل و ملين مىباشد . مقدار خوراك از 6 تا 9 گرم و همچنين زخمها را پر مىكند در ورم پستان و مقعد مفيد است . با چربى مرغابى مخلوط نموده نافع درد مفاصل است لعابش نافع سرفه و نفث الدم مىباشد . « 5 » اندازه بوته خطمى اندازه يك آدم گفته شده است و نيز اضافه بر امراض فوق در سوزش بول ، ورم امعاء ، جوشانده‌اش را تعريف نموده‌اند . صور دارويى : گل ختمى به صورت دم كرده 10 تا 30 گرم در يك ليتر آب و برگها يا ريشه آن به صورت خيسانده مصرف مىشود در اينجا بايد توجه داشت كه دم‌كرده مذكور به حالت بسيار گرم و يا بسيار سرد اثر تحريك كننده پيدا مىكند براى تهيه دم كرده از ريشه ختمى بهتر آن است كه پس از شستن ريشه مقدار يك ليتر آبجوش بر روى 8 تا 30 گرم آن بريزند و پس از آنكه تدريجا درجه گرما به 20 تا 30 رسيد آن را ثابت نگه‌دارند بعدا صاف كرده كمى قند يا عسل بدان بيافزايند . مقدار مصرف اين دم كرده سه فنجان در روز است در رفع يبوست‌ها معمولا كمى پوست سياه توسه شيرين بيان و انيس

anise
بدان مىافزايند . براى رفع سرفه نيز مقدار كمى
bouillon blane
شيرين بيان و
tussilago fafara
بدان اضافه مىكنند . شربت ختمى يكى ديگر از صور دارويى اين گياه است براى تهيه آن 30 گرم ريشه را به قطعاتى تقسيم كرده مدت 5 تا 6 ساعت در مخلوط 20 گرم الكل 90 درجه و 600 ميلىليتر آب مىخيسانند ضمنا در فواصل معين آن را مرتبا تكان مىدهند سپس صاف كرده را با 150 گرم قند به ملايمت مىجوشانند به طورى كه بر اثر اين كار مايع به 600
هامش
( 4 ) - حكيم اسفنديارى .
( 5 ) - بستان المفردات ، ص 133 .