تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 484

مساهمون:

ص٤٨٤
عصاره درختچه تازه و روغن تخم آن مورد استعمال است . در امراض سوزاك و آتشك مفيد است در بعضى مناطق از عصاره و شيره آن براى درمان جذام استفاده مىكنند اطباى هندى و اروپايى آن را براى مرض ديسانترى تجويز كرده‌اند مقدار خوراك 30 تا 60 قطره عصاره بوته آن اثر ملين و مسهل دارد عصاره آن مسكن و علاج زخم است . براى مرض رمد چشم استعمال مىشود پرتقاليها اين درخت را در هند معرفى كرده‌اند
pouppe desportes of stdomigo
بيان كرده كه تخم تازه آن قىآور است و كمى ماده
narcotic
دارد و روغن آن براى قولنج خشك مفيد است تخم آن 36 حصه ، روغن 49 حصه
albumen , carbohydrat

9 حصه آب و 6 حصه خاكستر دارد در آن ماده مورفين بسيار كم است و خاكستر آن فسفيت و سولفيت دارد . « 1 » رنگ : سفيد و سياه دو قسم است و بيشتر خشخاش سفيد استعمال مىشود و خشخاش سياه از سفيد قوىتر است . ذائقه : بىمزه قدرى شيرين . خوراك : از يك گرم تا سه گرم . مصلحش : شكر و عسل . بدلش : تخم كاهو . خشخاش بستانى : فارسى : اناركيوا ، كوكنار ، هندى پوست . سنسكريت : كس بيج ، كهاكس ، سوكشم ، تندل . انگليسى :

white poppy
گل و تخم آن سفيد و برگش دراز و پشم يا پنجه‌دار است .
هامش
( 1 ) - فارماكوگرافيا ، ج 1 ، ص 108