مىشود .
اين را نيز در هند هينگ مىگويند در ايران در استان لرستان جمع آورى مىشود مدتها بعضى معتقد بودند كه حلتيت تجارى از نوعى درخت بنام
ferula narthex boiss
حاصل مىشود دكتر
peters
در سال 1884 در بلوچستان از بازار شاخه اين درخت را خريد كه
در آنجا به عنوان سبزى خورشتى فروخته مىشود نيز خشك كرده آن را در مغازههاى دارو فروشى ديده است و پس از تحقيق معلوم كرد كه همين درخت است كه از آن در افغانستان حلتيت جمعآورى مىشود از تمام اجزاء درخت محلولى سفيد رنگ خارج مىشود كه از آن ماده حلتيت درست مىشود نيز ساقه تازه آن به صورت پخته و خام به عنوان سبزى مصرف مىشود در طب اروپا حلتيت به عنوان داروى محرك و مسكن و در امراض هيسترى و نفخ معده استعمال مىشود و به طور اماله هم به بيمار داده مىشود .
درخت حلتيت داراى ريزين روغن و صمغ است مقدار روغن در آن 1008 تا 1009 درصد و رنگ آن زرد و خفيف و بوى حلتيت در آن مىباشد . نيز در آن
ferulaic acid
موجود است .
آقاى
e . schmidt
مقدار كمى
vanillin
از آن حاصل كرد از
oxidizing
روغن مقدار كمى
sulahonic
حاصل كرد . نوعى حلتيت بنام قندهارى هينگ داراى بوى قوى مىباشد و در بازار هند موجود است و در خواص و ماهيت مانند حلتيت اصل مىباشد . « 1 » tincture asafoeteda
تنتور حلتيت براى دفع تشنج و قولنج و باد شكم مفيد است مقدار خوراك 30 الى 60 قطره .
عربى : صمغ المحروث ، صمغ انجدان حلتيت .
يونانى : سليقون .
سريانى : حلتيثا .
فارسى : انگزو ، انگوزه ، نفوره ، انگشت گنده .
هامش
( 1 ) - همان ، ص 141 تا 151 .