دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 264

كشته استفاده مىكنند و براى امراض رعشه ، لقوه ، تشنج ، زكام ، تنگى نفس ، درد مفاصل و امراض فشار خون مثل جذام و امراض خارش و امراض جلدى به طور مرهم استفاده مىكنند . ماليدنش بر سر شپش را مىكشد و خاصه براى امراض سوزاك و داخلى و خارجى مركبات زيادى دارد كه استعمال مىشود . « 2 » نامهاى مختلف به هندى براى جيوه همانند : بىقرار ، عياز و فرار بيان شده است رنگش : براق و شفاف نقره‌اى است . مزه‌اش : بىمزه است . ماهيت : از تمام معدنيها سنگين‌تر است و اگر حرارت ببيند مىپرد و در دست هم گرفته نمىشود . تمام حرارت سنجها كه مقياس است فشار خون و ديگر وسايل سنجش حرارت از جيوه استفاده مىشود براى حلق و دهن و دماغ و گوش مضر است . مصلحش : شير و روغن . بدلش : ارزير . نفع خاصش : مجفف حرارت . مقدار استعمال : به طور خارجى از 2 تا 4 گرم است . « 3 » در نسخه‌هاى خارجى مثل خارش ، درد مفاصل و سوزاك استعمال شده است و نيز داخلى آن را با ادويه مصلح كرده براى باه مقوى و مرض لقوه و تنگى نفس و امراض كبد و جگر بيان كرده است . « 4 » جيوه داراى فرمول شيميايى