مزاج :
در درجه اول سرد و خشك مىباشد و به قول شيخ سرد در دوم و خشك در اول مىباشد .
خواص :
قابض ، مقوى معده و احشا ، نافع اسهال خونى و ساده ، خون آمدن از دهان ، درد سينه و خشونت گلو ، بدى صدا ، سرفه ، صفرا ، حرارت خون ، استفراغ صفراوى و خمارى ، ضمادش براى گزيدگى زنبور و خوراك پخته آن با شكر نافع لاغرى كليه مىباشد .
ضرر : مضر ريه و موجب باد و خلط آبى و دير دفع شونده از معده مىباشد .
مصلح : عسل ، سكنجبين ، خرما و مرباى زنجبيل .
بدل : حماض ( ترشك ) . « 1 »
* جندبادستر
تعريف :
جندبادستر خصيه حيوانى است كه پاهاى كوتاه دارد موى آن شبيه موى دله است آن را به خاطر پوست و خصيه صيد مىكنند اين حيوان هم دشتى است و هم آبى طايفهاى از آن چيزى مىسازند كه بوى آن تيز باشد به لغت رومى جندبيدستر را ورخيس قسطريون نيز گويند از پشم آن جامههاى خود را مىبافند . « 2 » جندبيدستر ، جندبادستر : معرب از كلمه فارسى كندبادستر است خصى البحر . در فارسى نيز آن را خرميان ، آش بچگان ، خايه تندران ، هندى : كاپروهن . انگليسى :
castar
خايه يك حيوان بحرى است كه در هندى آن را اودپلاد گويند .
جند معرب گند است به معنى خايه و بيضه ، بيدستر نام جانورى است . خصيه
هامش
( 1 ) - محيط اعظم ، ج 2 ، ص 83 .
( 2 ) - صيدنه ، ص 218 .