اسامى : سيلى پيكرين ، سيلين و سيلى توكسين شد كه موادى با واكنش گلوكزيدى هستند و تا قبل از مطالعات مهم دانشمند ديگرى به نام
stoil
به صورت مواد اساسى و موثر پياز سيل مورد قبول همه قرار گرفته بودند .
سيلى پيكرين مادهاى است بسيار تلخ و محلول در آب كه به صورت گردى آمرف به رنگ زرد روشن از گياه به دست آمده است .
سيلى توكسين مادهاى است بسيار تلخ و غير محلول در آب كه به صورت گردى آمرف به رنگ قهوهاى دارچينى از گياه به دست آمده و از مواد موثر پياز سيل ذكر شده است .
سيلين مادهاى متبلور مخلوط در الكل ولى فاقد اثر فيزيولوژيكى است .
كليه مواد ديگرى كه به اسامى سيلائين ، سيلى تين ، سيلامارين سيلى تين و غيره در
پياز سيل ذكر گرديدهاند از تركيباتى هستند كه كم و بيش به مواد مذكور در بالا شباهت دارند .
stuer , stdi
در فاصله سالهاى 1922 و 1933 تحقيقات ارزنده و دقيقى به عمل آورند و مادهاى از پياز سيل به نام سيلارن به دست آوردند كه شامل گلوكزيدهاى پياز سيل بود از اين ماده سيلارن
A
و سيلارن
B
كه مخلوط طبيعى آنها سيلارن
C
ناميده مىشود جدا گرديد .
سيلارن
A
مادهاى كه به اشكال در آب حل مىشود ولى در اتر حل مىگردد از هيدروليز سيلارن
A
مادهاى به نام سيلاريدين
A
و نوعى قند به نام سيلابيوز حاصل مىشود از هيدروليز ماده اخير به اشكال قندهاى گلوكز و رامنوز نتيجه مىگردد .
سيلارن
B
مادهاى است آمرف بى بو و داراى طعم تلخ كه در كلروفرم به مقدار كم ولى در آب به مقادير زياد محلول است در اتر حل نميگردد و هيدروليز آن مشكلتر از سيلارن
A
صورت مىگيرد سيلارن
B
را مخلوطى از دوگلوكزيد مىدانند .
سيلارن
C
مخلوط طبيعى دو گلوكزيد مذكور و مادهاى است بدون بو و با طعم بسيار تلخ كه به صورت گرد سفيد رنگ به دست مىآيد به مقدار كم در آب و كلروفرم حل مىشود در اتر حل نمىگردد .