كافور نعناع
pepper mint campher
را اولين بار شخصى به نام
gmelin
در سال 1824 نام برده است . اين ماده را او از نعناع نوع اورپى حاصل كرده است .
آقايان
pereira
و
guibourt
در باره
menthol
چنين گفتهاند و در سال
1862
يك نوشته تذكرى در باره
peppermint
توسط
oppenheim
از ژاپن براى يك گروه شيميايى فرستاده شد اين گياه براى اروپا صادر مىشد موقعى كه اين ماده وارد اروپا شد براى سردرد و درد اعصاب استعمال شد در فرانسه قديم آن را
gouttes japonaisse
مىگفتند .
در سال 1874
archibald duncan
يك طالب علم از دانشگاه ادنبرگ اثر ضد عفونى كننده اين گياه را بيان كرده و گفت كه آن
antiseptic
هم است دكتر اى روزنبرگ ( لانسيت 1885 ) يك محلول الكلى و اترى از آن براى امراض بينى و حنجره و حلقوم بيان كرده است هنوز ماده
menthol
در اروپا و امريكا خيلى مستعمل است . نيز اطباء آن را براى حالت قى شديد كه به سبب امراض باشد بسيار مفيد مىدانند .
روغن نعناع بوى خاص منتول :
mint campher mint stearopten c 10 h 20 o
و نيز مواد
menthene c 10 h 18
دارد و به قول
moriga
يك نوع روغن به فرمول
c 10 h 18 o
در نعناع مىباشد .
ماده مركب
borneoloc isomeric
توسط
beckett
و
wright
در سال 1875 در روغن بيبرمينت ژاپنى حاصل شده است . منتول انواع مختلف هيدروكربن به فرمول
c 15 h 24 c 10 h 16
و
terebinthinate
با بوى ليمو دارد .
پودنه :
mentha arvensis linn
بيشتر در چين و ژاپن روييده مىشود و از آن روغن ، مانتول و
pepper mint campor
درست مىكنند . روغن را در چين :
lin tsao
در ژاپنى :
hakuno abura
و در هندى : پودينه ، كاتيل و ماده
menthol
كه جوهر نعناع است را به زبان چينى :
po ho yo
و به ژاپنى
hatsca
مىگويند .
peppermint
در چين و ژاپن بيش از 2000 سال پيش استعمال مىشده است . ابن سينا آن را به نام فودنج التيس
mentha hircina
و اين نوع نعناع را از تمام انواع ديگر