استشمام مىگردد .
نمونههاى وحشى درخت پر ، بيشتر در نواحى كوهستانى كم ارتفاع و جنگلهاى كم درخت بخصوص اگر جنس زمين آهكى باشد يافت مىشود . پرورش آن به علت مجموعه زيبايى كه پس از خاتمه گل دادن در گياه به وجود مىآيد و مدتى نيز بر روى آن
باقى مىماند ، در بسيارى نواحى معمول است .
امروزه از اعضاى مختلف اين گياه هيچ گونه استفاده درمانى يا صنعتى به عمل نمىآيد ولى تا سالهاى اخير از آن در دباغى و رنگرزى استفاده مىشده است .
خواص :
برگ درخت پر به علت دارا بودن تانن ، داراى اثر قابض و بند آورنده خون است جوشانده آن به صورت غرغره و حمام به منظور تاثير دادن بر سطح مخاط دهان مورد استفاده قرار مىگيرد . مصرف پوست آن به عنوان تببر بين مردم معمول است .
محل رويش :
اين گياه به حالت خودرو در آذربايجان و حسن بگلو مىرويد . به عنوان زينت نيز پرورش مىيابد . « 1 »
هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 1 ، ص 559 تا 562 .