باز نسائى نقل مىكند كه ابا ذر مىگويد : وارد شدم خدمت پيغمبر و رسيدم در حالى كه در دستش « به » بود وقتى كه من نشستم آن را بهسوى من انداخت و فرمود : بگير اى ابا ذر كه دل را محكم و روح را پاك مىكند و تاريكى سينه را مىبرد . « 1 » روايات متعدد از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام در خواص « به » چنين آمده است : معده را دباغى مىكند ، صورت را زيبا گرداند ، قلب را محكم كند ، ترسو را شجاع كند .
مزاج :
« به » سرد در درجه اول و خشك در درجه دوم مىباشد . مزاج بهدانه سرد و تر در درجه دوم است .
تركيبات شيميايى :
به و بهدانه داراى مواد : تانن ، ويتامين
A
و
B
، كلسيم ، آلومينيم ، سلولز ، گلوكز ، دكستروز ، بوتاليسم ، سودا ، مگنزيا ، اسيد فسفريك ، اسيد سولفوريك ، ساليكا ، سديم كلرايد و موسيلاژ مىباشد . مقدار خوراك بهدانه 3 تا 5 گرم و « به » به اندازه نياز است .
« به » ايجاد انسداد مىكند و مصلحش عسل و انيسون مىباشد . بهدانه مضر معده است و مصلحش شكر سفيد است .
پوشش خارجى دانه « به » حاوى موسيلاژى است كه در مجاورت آب يك محلول چسبنده غليظ تشكيل مىدهد . اين محلول بسيار رقيق در نمك طعام به صورت ژل در مىآيد . قسمت داخلى دانه آن پروسيك اسيد دارد كه اثرهاى سمى حاصل مىشود .
موسيلاژ تحريك مخاطها را كاهش داده و يك مسهل ملايم است .
خواص :
اسهال ، خونريزى ، ترشحات زنانه ، ضعف بدن ، سوختگى ، سرمازدگى ، تركهاى پوستى ، مورچگى ، يرقان ، سرفه ، خارش از گرمى ، غم و اندوه ، ضعف روح و نفس ،
هامش
( 1 ) - بحار ، ج 66 ، ص 176 .