دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 508

مىآيد كه براى بواسيرهاى متورم استعمال مىشود . « 4 » « به » را اگر قطعه قطعه كنند و در آب بجوشانند جوشانده مقوى به دست مىآيد كه قابض است . در مواردى كه عمل هضم به زحمت صورت مىگيرد و در اسهالهاى سبكى كه در اثر بيحالى و تنبلى روده‌ها پيدا مىشود ، براى معده و روده‌ها فايده دارد . اگر آب « به » را بگيرند و هم وزن آن شكر اضافه كرده و بجوشانند شيره‌اى بوجود مىآيد كه در ورم شديد امعاء فوق‌العاده مفيد است . « 1 » دم‌كرده شكوفه « به » كه تازه و يا خشك شده باشد به مقدار سى گرم در يك ليتر آب با عرق بهارنارنج مخلوط كنند و بياشامند به زودى به خواب عميق فرو خواهند رفت . دم‌كرده شكوفه « به » را كه تازه يا خشك شده باشد به مقدار سى گرم در يك ليتر آب سرفه را آرام مىكند . « 2 » در ميان كردها برشته شده آن را براى رفع سرماخوردگى و نرم كردن سينه تجويز مىكنند و از دانه « به » هم براى رفع سرفه استفاده مىنمايند . « 3 » « به » براى كسانى كه ضايعات ريوى دارند سودمند است ، لذا مصرف آن براى مسلولين توصيه شده . خوردن خام آن جهت معالجه وسواس و تسكين دردسر و آبريزش بينى و تقويت كبد و بينى مفيد مىباشد . شكوفه تازه « به » مسكن سينه ، دردسر و قى كردن است . « 4 » « به » را به اسم علمى