تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 458

مساهمون:

ص٤٥٨
به هندى : بهيلا ، بهيلادر ، و در مناطق گرم هند حاصل مىشود . مورد استعمال براى دارو ميوه آن است . در زبان سنسكرت آن را بهلاتاكادارش كاره مىگويند . زخم آورنده است . اسم طبى :
semecarpus anacardium
عرفى :
marking nust

به جهت مشابهت آن به قلب حيوان ( حب القلب ) گويند و آن ميوه درختى است كه در شهرهاى هند و چين يافت مىشود درخت آن شبيه به درخت فالسه است شاخه‌هاى آن از بيخ رسته مايل به زمين و بر زمين افتاده و هر جا كه شاخه آن بر زمين مىرسد ريشه مىبندد و منبت آن صحراها گويند . برگ آن مثل برگ زيتون ، رنگ ظاهر آن مايل به سياهى ، گل آن سفيد رقيق و ثمر آن در غلاف مثل شاه بلوط است . « 2 » شيخ مىفرمايد : بلاذر ميوه‌اى است شبيه به هسته خرما و مغزى همچون مغز گردو دارد شيرين مزه و بىگزند است پوسته آن متخلخل و سوراخ سوراخ است و در اين سوراخها انگبينى لزج و بودار موجود است اگر آن را به دندان بكشند زيانى نمىرساند و بويژه اگر همراه مغز گردو باشد بهتر است . ميوه‌اش داراى رنگ سياه ، ظاهرى بيضوى كم و بيش مسطح و قلبى شكل است . در قاعده ميوه آن قسمت متورمى مشاهده مىگردد كه ناحيه غير آزاد ميوه به آن مربوط است . ناحيه متورم قاعده ميوه از تغيير شكل و تورم دمگل حاصل شده و قسمت خوراكى آن است . « 1 »

روايت :

در قسمتى از روايت اسحاق جريرى ، مىفرگويد : سالى به حضور امام رسيدم ، به من فرمود : اى ابا اسحاق سپاس بر خدا كه از مرض خود نجات يافتى ؟ گفتم : آرى فدايت
هامش
( 2 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 322 ؛ قرابادين كبير ، ص 121 ؛ تحفه حكيم ، ص 54 .
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 1 ، ص 576 .