از برگهاست و مصرف آن سابقا براى رفع كم اشتهايى و ضعف معده معمول بوده است . از برگ و ميوه برگ بو ، سابقا نوعى پماد به نام
P . DE LAURIER
تهيه مىگرديده كه هنوز هم در دامپزشكى مصرف دارد .
اسانس آن در پيچ خوردگى مفاصل ، بواسير و رفع دردهاى روماتيسمى ، به صورت مالش دادن بر روى عضو ، مصرف دارد . بعلاوه در صابون سازى به كار مىرود . روغن لوريه ، در دامپزشكى براى دفع طفيلىها به كار مىرود و از آن در موارد كوفتگى اعضا به عنوان نيرو دهنده موضعى ، نتايج مطلوب گرفته شده است . برگ بو براى جلوگيرى از تخمير غذا در معده فوقالعاده موثر است ، ضد عفونى كننده گرانبهايى مىباشد . به معدههاى ضعيف نيرو مىبخشد ، آن را به عنوان ادويه به غذا اضافه مىكنند .
مقدار مصرف :
مقدار مصرفى برگ بو براى دم كردن چهار گرم برگ خشك آن در يك ليوان آبجوش است كه بايد دو سه فنجان از آن را در روز مصرف كرد ، دمكرده برگ بو هضم غذا را آسان ساخته و گاز و نفخى كه در معده جمع شده خارج مىكند . « 1 » مقدار خوراك برگش از نيم تا دو مثقال مىباشد .
محل رويش :
درخت برگ بو در نواحى شمالى ايران پرورش مىيابد . در تهران و اطراف آن نيز وجود دارد . بومى اروپاى جنوبى است . « 2 »
نسخه :
مصرف برگ اين درخت به صورت دم كرده 10 تا 20 در هزار و نيمكوب ميوه آن به صورت دم كرده 5 تا 20 در هزار ، به مقدار 2 فنجان در روز بعد از غذا سابقا معمول بوده است .
هامش
( 1 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 65 .
( 2 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ص 795 .