* بارهنگ
تعريف :
گياهى از تيره بارهنگها كه جزو تيرههاى نزديك به زيتونيان است . اين گياه يك ساله است ، و بعضى گونههايش نيز پايا مىباشد . برگهايش تقريبا از ريشه جدا مىشوند ، بلنتاين . « 1 » جابر بن حيان در رساله خود از بارهنگ به نام لسان الحمل نام آورده است . بارهنگ را به اسم علمى
Plantago major
نوشتهاند .
تخم ، برگ ، ريشه ، لعاب و ساقه آن مورد استفاده طبى دارد . مزاج بارهنگ سرد و خشك در درجه دوم مىباشد .
بارهنگ براى بيماريهاى : اسهال ، عرق زياد ، خونريزى دهان ، لثه و اجزاء بدن ، عفونت زخمها ، كثيفى چشم ، ضعف جگر و طحال ، زخم روده ، معده و اثنى عشر ، كثيفى خون ، يرقان ، خونريزى ( ريه ، بواسير و حيض ) ، اسهال خونى ، ورم و رطوبت زخمها ،
هامش
( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 451 .