دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 384

است ، صد گرم بادمجان 28 كالرى حياتى توليد مىكند . با همه خواص و فوائد بر شمرده ، در ميان سلولها و بويژه تخم‌هاى بادمجان مواد شيميايى يا الكالوئيدهايى وجود دارد كه مبتلايان به نارسايى كبد را ناراحت مىسازد . با توجه به اين ويژگى توصيه مىكنيم كه مبتلايان به يرقان ، ورم كبد و سنگ كيسه صفرا از خوردن آن چشم‌پوشى كنند . ريشه بادنجان و شاخه‌هاى خشك شده و برگهاى آن و گرد دم ميوه آن همه قابض و بند آورنده خون است و براى معالجه احتلام در شب و خونريزيهاى روده‌اى و ساير انواع خونريزيها هم مفيد است . گياه بادنجان باز كننده انسداد و گرفتگىهاى مجارى عروق است در هند و چين از بادنجان به عنوان يك داروى ملين استفاده مىشود . و قابض است ، برگها و پوست سياه ميوه ضد اسهال خونى است . از نظر طبيعت بادنجان طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خيلى خشك است و از نظر خواص معتقدند كه مقوى سده و باز كننده انسداد و گرفتگىهاى مجارى عروق است البته به آن دسته گرفتگىها كه خود بادنجان عامل ايجاد آن است زيرا خود بادنجان در بيمارى كبد و طحال ايجاد انسداد مىكند . خوردن بادنجان به تنهايى ممكن است درد پهلو ، زهار و بواسير و درد چشم سوداوى ايجاد كند . به همين علت آن را با گوشت و روغن و گاهى با سركه طبخ و مىخوردند . اگر بادنجان را بسوزانند و خاكستر آن را با سركه خمير نمايند و به زگيل بمالند زگيل كنده مىشود . از بادنجان در برخى از مناطق آفريقا به عنوان ضد تشنج استفاده مىشود . « 1 » رازى گويد : كه اگر اول در آب پوست كنده و قدرى نمك بجوشانند پس به روغن بادام بريان كنند و به سركه خوشبو نموده بخورند براى سدد جگر و طحال نافع است . جهت معده كه طعام در آن دائم باقى ماند نيكوست و اين خاصيت عجيب است و چون بادنجان را در تيزآب خيسانيده باشند دست و پا را كه بسيار عرق كند چند نوبت بشويند