دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 383

پس بشويند و پوست از آن باز كنند و پس با گوشت فربه بپزند كه مغزش بهتر از پوستش بود و چون به سركه بپزند سُدَد جگر و سپُرز بگشايد و خاصيتش آن است كه جذام آرد و سرطان و بهق و كلَب سياه پديدار آورد و اندر همه رگهاى سُدد آرد و چون سوزاند و سودا را نيرو كند و از آن بهتر باشد كه نخورى و چون خورى به سركه پخته خورى و بادنجان را مزاج مختلف است بر حد تازگى و كهنى هر چه كهن‌تر گرمتر و خشك‌تر است و آنكه تازه‌تر است سردتر سدد پديدار كند و چون خام خورند دير بگوارد و خلطهاى قوى غليظ سودايى اندر معده پديد آورد و چون با كدويه و سركه بكنند شهوت طعام انگيزد و غذايى است عجب كه ضرر زود پديد نياورد الا دير و محمد بن زكريا هم اين گويد . « 1 » اصل بادنجان از هند است . خاصيت غذايى آن كم ولى ملين و مدر است و مصرف آن براى بيماران مبتلا به خنازير و اولسر توصيه شده است . ميوه‌هاى بادنجان وقتى كاملا نرسيده است به اندازه كافى داراى مقدار زيادى سولانين كه ماده‌اى سمى است مىباشد و بنابراين نبايد تا وقتى ميوه آن كاملا نرسيده است آن را مصرف كنيم . غدد بادنجان خام كرم كش است . تخم آن براى نزله و تنگى نفس خوب است . « 1 » بادنجان نيز همچون ديگر سبزيها در زندگانى ما اثر حياتى دارد . مثلا مىتوان كلسيم ، پتاسيم ، سديم ، كلر و خاصيت شستشويى خون را كه از حياتىترين مواد و نتايج مصرف سبزيهاست به عنوان غذاى كامل نشان كرد . همچنين بادمجان درجه قليائيت بدن را بالا مىبرد كه خود به هنگام مصرف زياد گوشت در وضع بدن تعادلى برقرار مىسازد و از ايجاد اسيد در خون جلوگيرى مىكند . بايد دانست كه پخته شدن بادمجان در سلولز و پانتوزان آن تغييرى به وجود مىآورد به سبب وجود همين مواد است كه بادمجان مقدار زيادى از آب را به خود جذب مىكند . باعث ازدياد حجم مدفوع مىگردد و در دفع مواد زائد بدن تأثير مىگذارد . بادنجان