بادنجان از رازى :
براى معدهاى كه غذا را نگاه مىدارد خوب است ، براى چشم و سر مضر است ، كمى خون سياه در بدن توليد مىكند ، از خوردن بادنجان بيمارى بواسير و لكههاى جلدى قوبا و چشم درد و بيماريهاى سوداوى عارض مىگردد ، سده كبد و طحال را مىگشايد و چون با سركه بپزند و بخورند ديگر ايجاد سردرد و چشم درد نمىكند و خاصيت معالجه سده كبد و طحال را در خود نگاه مىدارد اگر پوست آن را بكنند و با روغن و سركه يا روغن بادام بپزند بيشتر تندى و تيزى او بر طرف مىشود .
تندى و تيزى بادنجان بريان شده با پوست و بدون روغن باقى مىماند . همچنين
بورانى آن اگر باشد ، باز اندكى تندى و تيزى خواهد داشت . بورانى براى معدههايى كه غذا را نگاه مىدارند سازگار است و براى محرورين و صاحبان جگر گرم و طحالهاى بزرگ بادنجان پخته با سركه بهتر است به طورى كه سود آن به طور وضوح در مزاج آنان محسوس مىگردد . بادنجان پوست كنده را اگر با روغن بادام و سركه بجوشانند بهترين غذاست .
چند روايت در مورد بادمجان :
امام صادق عليه السلام روايت كرده كه : على بن الحسين در برابرش بادنجان مخلوط با زيتون بود و از آن مىخورد در حالى كه چشمهايش درد مىكرد ، راوى عرض كرد : يا بن رسول اللّه از آن مىخورى در حالى كه آن آتش است ، فرمود : ساكت باش ، پدرم از جدم روايت كرده كه فرمود : بادنجان از پيه زمينى است و در همه چيز كه واقع شود پاك و نظيف است . « 1 » روزى پيغمبر خدا صلى الله عليه و آل هدر خانه جابر بود بادنجان برايش آوردند آن حضرت از آن مىخورد ، جابر گفت : در آن حرارت هست ، فرمود : ساكت باش اى جابر آن نخستين گياهى است كه به خدا ايمان آورده ، آن را پاره پاره كنيد و بپزيد و زينت دهيد و نرمش
هامش
( 1 ) - مكارم الاخلاق ، ص 210 ؛ امالى طوسى ، ج 2 ، ص 281 .