دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 342

اسيد ايرسيك ، اولئيك ، لينولئيك ، پالمتيك ، ميريستيك ، سيناپتوس ، هيدروسيانيك اسيد و آميگدالين مىباشد . مقدار خوراك : نوع شيرين آن بين 6 تا 20 عدد مىباشد . بادام مضر احشاء است و مصلحش مصطكى مىباشد . مضر طحال است و مصلحش شكر و خشخاش مىباشد . بادام ميوه‌اى است كه به صورت تازه يا خشك مورد مصرف همه بوده و از لحاظ طبى ، روغن آن نيز مورد استفاده قرار مىگيرد و به خاطر دارا بودن موادى پر ارزش و تركيبات حياتى مىتواند در سلامتى ما مثمر ثمر باشد . بسيارند كسانى كه فكرى كنند بادام خواصى نداشته و آن‌طور كه پسته و گردو نيروبخش مىباشند ارزش غذايى ندارد ، اما اگر به تركيب و مواد آن توجه فرمائيد ، خواهيد ديد كه بادام داراى موادى حياتى چون فسفر به مقدار 65 / 4 گرم و كلسيم 39 / 2 گرم در يك كيلو گرم مىباشد و مىدانيم كه فسفر و كلسيم نيروى جوانى و توالد را افزون و بر قدرت فكر و فعاليت مغزى ما مىافزايد . بادام همچنين داراى پتاسيم و منيزيوم و مقدار كمى آهن است . پتاسيم موجود در بادام به مقدار 5 / 7 گرم است كه مىتواند در شستشوى خون از اوره و مواد زايد مؤثر باشد . بادام ؛ 55 درصد آن را چربى تشكيل مىدهد براى رفع تحريكات و تنبلى روده‌ها نيز مؤثر است . در بادام مقدار 21 درصد ازت و مواد ازت‌دار وجود دارد . به همين لحاظ توصيه مىشود مبتلايان به بيمارى نقرس و ناراحتىهاى كبد و كليه از مصرف آن خوددارى كنند . در مجموع تركيبات بادام باعث مىشود كه مصرف آن ، نياز بدن را به اغذيه گوناگون تأمين نمايد . « 1 » بادام تلخ در طب خارجى ، يكى از كشنده‌ترين سموم معروف به اسيد سيان هيدريك است كه به آن