يك ساعت و نيم و در زمستان دو ساعت روى آتش بگذارند ، سپس آن را در ظرف
سربستهاى ريخته ، تكان دهند و آن را صاف كنند و 15 گرم كافور هم بدان اضافه نمايند و اگر كافور به آن نريزند ، دردهاى معده را آرام مىكند .
دم كرده گل بابونه براى شستن چشم بهم چسبيده و ورمدار و براى تنقيه اطفال هم خوب است . يك فنجان از دم كرده گل بابونه ، بدون قند در اطاق ضد عفونى كننده است و حشرات و مگس را فرارى مىدهد .
20 گرم بابونه را 5 دقيقه بجوشانيد و با شكر يا قند هر روز آن را بخوريد . مخصوصا براى دخترانى كه در قاعده آنان درد ، تشنج و اختلال وجود دارد .
بابونه را با مواد و ظروف مسدار ، سربدار ، سولفات آهندار ، ژلاتين ، برگ كدو ، كنين ، تانن و يا املاح نقرهدار نبايد خورد زيرا كه با بدن ناسازگار است . « 1 »
تركيبات شيميايى :
كاپيتولهاى اين گياه داراى اسانسى به مقدار 20 / 0 تا 36 / 0 درصد است . اين اسانس در حالت تازه ، رنگ آبى تيره دارد كه مربوط به وجود مادهاى به نام آزولن در آن است .
تدريجا با تأثير هوا و نور ، رنگ آن سبز و قهوهاى مىشود . اين اسانس بعلاوه داراى نوعى الكل به نام كاموميلول و اترهاى كاپريليك و فونى ليك آن ، مواد تلخ و غيره نيز مىباشد .
كاپيتولهاى بابونه داراى آلكالوئيدى به نام آنته مين ، تانن ، اسانس ، فيتوسترول و همچنين يك گلوكزيد بسيار تلخ و اسيد آنته ميك مىباشد .
اسانس بابونه به مقدار 80 / 0 تا يك درصد در گياه وجود دارد ، از كاپيتولهاى آن به وسيله تقطير يا بخار آب حاصل مىشود . گلهاى بابونه زرد علاوه بر گزانتوفيل و كاروتن ( به مقدار كم ) ، داراى يك ماده رنگى زرد قابل استخراج است .
خواص :
هامش
( 1 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 57 .