* ايمارانوطانى
تعريف :
به يونانى به معنى عشبه مكرمه مقدسه است و در مصر زيتونيه نباتى است زياده برزعى و شاخهايش پر گره و ساقش باريك و برگش از هم متفرق و از برگ بلوط باريكتر و كوچكتر و اطراف آن پُر برگ و پخش ، باريك و دراز ، گلش زرد و چون بر صفحه مس اين گياه را طرح كنند به رنگ نقرهاى گردد و بلا عوض در آخر دوم گرم و خشك است و گويند معتدل است ، مجفف ، مفتح و جهت تحليل رياح ، درد دهان و تسكين آن و لحياة استسقاء ، نوشابهاش جهت يرقان و سپرز ، بخورش مسقط جنين با ضماد و نوشيدن آن ، برگ و بيخ آن جهت گزيدن پشهها و طلاى برگش جهت اورام حاره و قروح ، آشاميدن گره اسفل جهت تب بلغمى و مىگويند اين گياه براى دوان مجرب است و تعليق اين نبات را اهل روم و فرنگ موجب اكرام و اعراز دانستهاند و ميزان شربتش از يك مثقال يا دو مثقال مضر سفل و مصلح او كتيرا برگ آن در ضخامت شبيه برگ زيتون است . صاحب تحفه نوشته كه ظاهرا زرين گياه باشد ، بعضى مىگويند : اغلب كه ايارانوطانى كه همين گياه باشد چه در ماهيت و افعال و خواصى نيز چندان فرقى نيست .