صمغ درختى خاردار است در بلاد فارس مىرويد و قامت آن تا دو متر و برگ آن شبيه به برگ مورد و برگ درخت كندر و گل زرد ريزه و آن دو نوع است : 1 سفيد مايل به زردى و آن از شجر خود در شب و در جهت تاريك سيلان مىكند و آن را انزروت گوشت برار گويند 2 سرخ و آن به اشراق آفتاب بسوى آن رنگين مىشود و آن را انزروت گوشت خوره نامند و مستعمل در ادويه چشم همين است و هر دو از درخت واحد حاصل مىشود و در آن تلخى شديد است و بهترين آن صاف از چوب زودشكن سفيد مائل به زردى شبيه به كُندر و مزه آن تلخ با اندك شيرينى ، گرم و خشك در اول . « 1 » ماسرجويه گويد : صمغ درختى است كه او را به درخت كُندر تشبيه كرده‌اند . و آن بر دو نوع است : يكى سپيد و سبب سپيدى آن ، آن است كه در وقت بيرون آمدن از درخت آن آفتاب بر آن كمتر مىتابد ، به اين سبب كه اتفاق بيرون آمدن او در شب بوده باشد و