و ماده را « 1 » Mare

، به تركى آت ، به هندى گهو طراواس و بچه آن را به عربى مهر و به فارسى كرّه مىنامند . « 2 » شير اسب ماده را به عربى لبن الرماك مىگويند . « 3 »

نوشته‌اند كه گوشت اسب شجاعت و قساوت قلب مىآورد و غليظترين گوشتها است و خونى كه از خوردن گوشت آن در بدن توليد مىشود ، سوداوى ، لكن موافق افرادى است كه داراى بادهاى سرد مىباشند . گوشت اسب مانند گوشت شتر باز كننده منفذهاى پوستى و كباب آن با شير مقوى باه سرد مزاجان است . چنانچه زوايدى كه بر زانوى اسب مىباشد و آن را پر اسب گويند ، بكوبند و با سركه بخورند ، نافع سردرد و آشاميدن پنير مايه آن به مقدار نيم مثقال جهت اسهال مزمن ، زخم روده‌ها و امراض پوستى نافع است . ماليدن پوست كرّه اسب با موى سوخته و آب دافع دانه‌هاى چركى مىباشد و سرگين آن در خواص مانند سرگين الاغ است . ماليدن خود آن تغيير دهنده رنگ لكه‌هاى سفيد و ماليدن پوست با موى سوخته اسب نافع جوشهاى پوستى است و اگر عرق آن را بر زهار طفل بمالند موى آن نمىرويد و بواسير را دفع و چكاندن قطره آن در گوش جهت تسكين درد آن و در بينى جهت خون دماغ مفيد است . « 4 » ماليدن حل شده سوخته پوست كرّه اسب در آب نافع جوش بدن است . نفع مخصوص : پنير مايه ماديان در علاج زخم روده ، رودل و اسهال مزمن نافع است . « 5 » گوشت سوخته آن نافع اسهال رطوبى و خوردن سرخ كرده آن مولد اخلاط فاسد است . خون تازه اسب سمّ كشنده است . اگر كسى دندان اسب را بر كمر ببندد نافع كمر درد است . خوراك 2 گرم از پنير مايه اسب اسهال مزمن و زخم روده‌ها را بر طرف مىسازد . « 1 » شير اسب مفرح ، جلا دهنده ، مفتح ، مقوى باه ، اشتهاآور ، مدرّ و در امراض مجارى بول