و مورخين اختلاف است .
( 1 ) سبط ابن جوزى مادرش را ام ولد دانسته ، و ابن قتيبه او را سنديه به نام « سلامه » دانسته ، و گفتهاند : نامش « غزاله » بوده ، و در « كامل » مبرد گفته : نام مادر على بن الحسين « سلامه » است و از اولاد يزدجرد است و از زنهاى بسيار خوب است . انتهى . و گفتهاند : نامش « خوله » يا « سلافه » يا « بره » است ؛ در « ارشاد » است كه مادرش شاه زنان دختر يزدجرد بن شهريار بن كسرى است و گفتهاند : نامش شهربانو است . امير المؤمنين ( ع ) حريث بن جابر حنفى را والى ناحيهاى از مشرق كرد و او دو دختر يزدجرد بن شهريار بن كسرى را نزد آن حضرت فرستاد و شاه زنان را به فرزندش حسين ( ع ) داد و زين العابدين را براى او آورد و ديگرى را به محمد بن ابى بكر داد و قاسم بن محمد بن ابى بكر را براى او آورد و اين دو ، خالهزادهاند . انتهى .
( 2 ) مىگويم : من احتمال قوى مىدهم كه نام اصلى او « سلافه » است و به « سلامه » تصحيف شده يا برعكس ، و شاه زنان لقب او است و شهربانويه نامى است كه امير المؤمنين ( ع ) براى او گذاشته زيرا حكايت است كه امير المؤمنين ( ع ) به او فرمود : نامت چيست ؟ گفت : شاه زنان دختر كسرى ، امير المؤمنين ( ع ) فرمود : شاه زنان نيست بر امّت محمد ( ص ) كه سيدة النساء باشد ، تو شهربانويه باشى و خواهرت مرواريد دختر كسرى ، گفت : آرى . و اما « غزاله » يا « بره » نام امّ ولد ديگر حسين ( ع ) است كه على بن الحسين ( ع ) را در دامن پروراند و آن حضرت او را « مادر » خطاب مىكرد زيرا روايت شده كه مادرش در سر زايش وفات كرد و او را يكى ديگر از امّ ولدهاى پدرش كفالت نمود
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 723
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٧٢٣