( 1 )
فصل در گريهء آسمان و زمين و اهل آن بر آن حضرت
شيخ ابو جعفر طوسى ( ره ) ، از مفيد ، از احمد بن وليد ، از پدرش ، از صفّار ، از ابن عيسى ، از ابن ابى عمير ، از حسين بن ابى فاخته روايت كرده گويد : من و ابو سلمه سراج و يونس بن يعقوب و فضل بن يسار نزد امام ششم ( ع ) بوديم ، من گفتم : قربانت ، من در مجالس اين مردم حاضر مىشوم و شما را در خاطر دارم چه بگويم ؟ فرمود : بگو سه بار صلّى اللَّه عليك يا أبا عبد اللَّه ، سپس رو به ما كرد و فرمود : به راستى چون ابو عبد اللَّه الحسين ( ع ) كشته شد هفت آسمان و هفت زمين و آنچه در آنها و ميان آنها است و هر كس در بهشت و دوزخ مىچرخيد و ديده و ناديده بر او گريستند جز سه تا ، گفتم : قربانت ، آن سه كه بر او نگريستند كدامند ؟ فرمود : بصره ، دمشق و خاندان حكم بن ابى عامر .
( 2 ) شيخ صدوق از جبله مكيه روايت كرده كه از ميثم تمار شنيدم مىگفت :
به خدا اين امت ده روز از محرم گذشته ، زادهء پيغمبر خود را مىكشند و دشمنان خدا