( 1 )
فصل
راوى گويد : پس از آن جامهء تن حسين ( ع ) را ربودند ، پيراهنش را اسحاق بن حيوة حضرمى ربود ، پوشيد و پيس شد و مويش ريخت ؛ در روايت است كه در پيراهنش صد و چند جاى پيكان تير و سر نيزه و برش شمشير بود .
امام صادق ( ع ) فرمود : سى و سه جاى نيزه و سى و چهار برش شمشير ؛ سراويلش را بحر بن كعب تميمى برگرفت و روايت است كه زمينگير شد و پايش فلج شد ؛ و عمامهاش را اخنس بن مرثد حضرمى برد و بر سر نهاد و كور شد ؛ نعلينش را اسود بن خالد برد و انگشترش را بجدل بن سليم كلبى با انگشت او بريد ، مختار كه او را گرفت ، دست و پايش را بريد و در خون خود غلطيد تا مرد ، و قطيفهء خزى داشت كه قيس بن اشعث برد ؛ زره او را عمر بن سعد برگرفت و چون كشته شد مختار آن را به قاتلش ابى عمره بخشيد ؛ و شمشيرش را جميع بن خلق اودى و گفتهاند مردى تميمى بنام اسود بن حنظله و يا فلافس منشلى برد