« از 50 سال پيش به اين طرف ، رقابتى وحشتناك ميان صاحبان صنايع داروسازى پيدا شد و توسعهء توليد دارو براى آنان در حكم يك الزام حياتى درآمد . آزمايشگاههاى داروسازى ملزم بودند به نسبتى كه زمان مىگذرد ، فرآوردههاى خود را به مقدارى بيشتر بفروشند و سودى بيشتر ببرند . براى وصول به اين هدف بناگزير بايد داروهايى جديد و تازه بسازند ، زيرا بهاى آنها از داروهاى قديمى و كهنه فزونتر بود . لازمهء توسعهء مصرف لاجرم وجود بازار تازه است ، بنابراين بايد بيمارانى جديد پيدا شود تا داروهاى جديد را به مصرف رسانند . در انجام اين امر و تحريك تمايلات و بوالهوسيهاى مردم ، داروهايى به عناوين رنگارنگ و بهانههاى گوناگون ساختند و به بازار عرضه كردند مثلا براى لاغر كردن چاقها و چاق كردن لاغرها ، براى درشتاندام كردن كودكانى كه هورمونهايشان طبيعى است اما از پسر عموهاى خود كوچك اندامتر هستند و نبايد باشند ، براى بچهدار شدن ، براى بچهدار نشدن ، براى رفع اشتها و براى رفع بىاشتهايى ، براى اينكه كودكان در آموزشگاه بدرجهء نخست نايل آيند ، براى تحريك اعصاب ، براى بهتر اتوموبيل راندن ، براى بهتر ديدن در شب ، براى اينك در ميدان مسابقه از حريف برد و بر او پيشى و پيشى جست ، براى آرام كردن هيجانات ، براى به هيجان آوردن سستطبعان و غيره و غيره . آزمايشگاههاى داروسازى همواره پزشكانى را كه به تجويز اين قبيل داروها مىپردازند و بيمارانى كه اينگونه داروها را به مصرف مىرسانند پيدا مىكنند . واقعهء زير مؤيد اين مطلب است : روزى در تالارى انباشته از جمعيت ، پزشكى كه عامل ( ويزيتور ) يك آزمايشگاه بود با بانگى رسا مىگفت : « بطور مسلم داروهاى ما سبب آن شود كه مردم سالم زندگى كنند » ، البته گفتهء او عارى از حقيقت بود ، ولى شغل داروفروشى و هدف داروسازى ايجاب مىكند كه همهء ملت فرانسه كه بر 53 ميليون تن بالغ است به مصرفكنندهء دارو تبديل شود . شك نيست كه همهء مردم بيمار نيستند و به آن دارو احتياج ندارند ولى اگر مصرف آن رواج پيدا كند چرخهاى كارخانه به خوبى خواهد چرخيد . »
نوشتهء بالا تنها به كشور فرانسه مربوط نيست ، بلكه معيارى است براى همهء كشورهاى جهان ، براى غارت و چپاولگرى تراستهاى دارو . در هيچ كتابى سندى معتبرتر و موثقتر از آن نمىتوان يافت .
اكنون براى اينكه معلوم شود از اين فعاليتهاى آزمايشگاههاى داروسازى چه نتايج و عواقب سخت و وخيم به مردم عايد شود به صفحهء 9 همان كتاب مراجعه مىكنيم :
« سابقا مردم نسبت به بيماريها و اختلالات بدنى آنقدرها حساس نبودند ، ولى از 50 سال پيش به اين طرف ( درست از همان موقعى كه فعاليتهاى آزمايشگاههاى داروسازى شدت پيدا كرد ) ، اين حساسيت روز به روز ، زيادتر شد و در حال حاضر جزئى كسالت ، اندك گرفتگى بينى ، ازدياد يكدهم درجهء حرارت در كودكى كه از كلاس درس برگشته
دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى ) — صفحة 81
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٨١