جاوشير ، افسنتين ، سليخهء كوفته يك مثقال با آب فوّه يا آب پودنهء نهرى بنوشد .
فرزجهء نافع وجع شديد رحم : بگيرد بيخ كراث و در آب بپزد ، در روغن بريان كند و بردارد . و از براى ورم حارّ خطمى تازه يا خشك با پيه بز و روغن گل و صمغ بادام استعمال كنند .
فرزجهء نافع اورام و وجع بواسير رحم : بابونه ، پيه بط ، افيون ، موم برابر ، به پشم پاره بردارد .
فرزجهء مدرّه طمث : اشنان فارسى ، عاقرقرحا ، شونيز ، سداب تر ، فراسيون برابر ، سحق نموده و با العبه بسرشد و بر صوفهء سفيد مغموسه به روغن زيت جا دهد و بردارد .
قرص نافع افراط طمث : افيون ، قشار كندر ، گل ارمنى ، كهربا ، اقاقيا بالمساوات بكوبد و اقراص سازد ؛ يك درم تا يك مثقال با آب غوره بياشامد .
حبّ حابس طمث : زاج سبز ، جفت بلوط ، كندر ، افيون حبوب سازد ؛ شربتى يك درم .
و تعليق محاجم نارى و غيره در تحت ثديين مانع طمث است .
طبيخى كه حيض براند : اسارون يك درم ، سداب نيم درم ، رازيانه دو درم ، لوبياى سرخ پنج درم جوشانيده ، صاف نموده به ده درم شيرخشت حلّ كرده سه روز بنوشد .
فرزجهء نافع حبل : مقل چهار درم ، روغن بلسان دو ، اصل جاوشير ، بيخ نرگس هر كدام يك درم ، عسل سه درم ، مقل را در سركه حلّ كند و با ادويه بعد از سحق مخلوط سازد و در روغن بلسان آميزد و به صوفه بردارد .
انفحهء شتر ممزوج به عسل بعد از طهر سه شب متوالى و شب چهارم مباشرت نمودن موجب حبل است .
بخور دارشيشعان ، پشم خرگوش ، سداب به وزن برابر بكوبد و به روغن گاو سرشته ، بنادق سازد و بخور كند .
و بايد در ارادهء اين امر سه روز ، هر روز يك مثقال از اين معجون جهت تصفيهء منى استعمال شود ، در روز چهارم مباشرت واقع شود . صفته : بهمن سرخ ، سقنقور ، كتيرا ، زهرهء گاو ، زرنباد ، درونج عقربى هر كدام يك مثقال ، مرواريد ، خردل سفيد ، فلفل ابيض هر كدام نيم ، بعد از دقّ و پختن به عسل منزوع الرّغوة بسرشند .
هامش
سيلان صديدى درست است . ابن سينا در كتاب دوّم قانون در بيان صدف ، از لزوجت حلزون به نام صديده ياد كرده است ؛ كه ارتباطى با مبحث اورام و سيلانات رحم ندارد . ( ص 227 قانون ، نسخهء تهران )