جوانى و ، مىصافَ ديلابيده * جه شادى بو گفته به مى « آقا جان »
كى مىزاى ، ماشا اللّه بوبوستَه جوان * تا نه فرقَ آبا بَدَه از سراب
بَدَه فَرق و ، تشخيص خُوب و ، خراب * آقا جانْ مىشين ، در جوابَ مىمار
بو گفته : به يارىّ پروردگار ، * بتانه خورِه مردومانَ ميان
به دسباره فردا مقام ونيشان * جَه دونيا بوشوئيد تا پئر و مار
اوشانَ گبانا ، دَوَستم به كار * بو گفتم : چى خوبَه كى آدم بَبَم
ايتا آدمَ پاكَ عالَم ببم * بَشم مردومان ميان صاف و پاك
مقام و نيشان گر نوبوسته چى باك * بَه اناجَه بو ، كى دَ كَفتم به كار
تاودام مرا زندگىتان برار . . . * بىنيشتم شبوروز ، با مردومان
فاگيفتم همش تجربه از اوشان * آويرا بومه ، مردومان ميان
نوكودم مىرازا ، اوشانِه بييان * چى بو راز ؟ خواستيم كى آدم ببم
ايتا آدمَ پاكَ عالَم ببم * مىناما بنام : ( كاسگول ، گيلهمرد )
بىچيشتَم ادونيا ميان گرموسرد * بيدِم هيچّى بِختر جَه دانش نيه
واپرسم كى : داناىِ عالَم كيه * بو گفتيدى ا مردومان ، اوىْ برار
كى : عالِمْ ايسَه ذات پروردگار * اونه كى تىبالَه گيره هرزمات
رسه تىتقاضايَه از هرجهات * تَرا ، اون فاده عقَل كار و معاش
تَرا ، اون بره راه سعى و تلاش * به تى كلّه اون عقلَ سالَم نيهِه
كليدا تىدس ، قرص و محكم نيهِه * احرفانْ مرا پاك شيدا بوكود
مىاديلَهتانْ عشق حق ، جا بوكود * الانْ سالانَ ساله دَر زَندگى
دوبستانْدَرَم ، با برازندگى * داره ناجه مىديل ، كى آدم ببم
ايتا آدم پاكَ عالَم ببم !
برگردان به فارسى سخنان پاى اجاق
برادر ، آمدى ؟ خيلى بهتر شده * آمدى ، اشك از چشمانم زايل شد
اجاق ، آكنده از آتش هيزم است * گفتگو كردن كنار اجاق آتش خوب است
در كنارم ، گوشهء اين اطاق بنشين * ميان اجاق ، آتش پُر است
قدرى گرم شو ، تا آرامش بيابى * با تو سخن گفتن در پاى اجاق آتش خوبست اى برادر
ببين من چه مىگويم و تو چه مىشنوى * چطور چست و چابك از خواب بيدار مىشوى
در آن ايام كه مادرم كار مزرعه مىكرد * پدرم با « لوپايه » بار برنج حمل مىكرد
كوچك بودم ، از دنيا باخبر نبودم * سر جاده براى خودم مىافتادم و مىخوابيدم
صبحها به تنهائى با خاك بازى مىكردم * به سنگ و سفال دست مىزدم
با دوستان كنار رودخانه مىرفتم * آبتنى مىكردم و از رودخانه بيرون مىآمدم
مثل گل بادبادك درست مىكردم * براى آن كلافهاى نخ ، بازمىكردم
بادبادك بزرگ من ، سه دنباله داشت * بالاى آسمان خيلى تكان مىخورد و به اهتزاز درمىآمد
ناگهان باد آمد و بادبادك مرا با خود بُرد * دل تنگم را بطور كلى به درد آورد !
يك روز ، به تنهائى روبروى آئينه ايستادم * عكسم را ديدم ، شعله گرفتم و سرخ شدم
تا قدوقواره خود را ديدم * از فرط ذوق و شادمانى ، داد زدم و فرياد كشيدم
گفتم : ماشاء اللّه كه من بزرگ شدم * چشمانم بازشده و ديگر بيدار شدم
بيهوده چرا براى مادرم بچه شوم * حالا حق دارم كه مرد شوم !
اى برادر ، حرفهايم به دلت مىنشيند و خوشت مىآيد ؟ * كنار اجاق آتش ، پس گوش به حرفهايم بده
حرفهايم زياد است ، دردسر ندهم * خلاصه بگويم ، حرف اگر مختصر زده شود خوب است
يادم هست ، زمانىكه صورتم موى درآورد * مادرم وِرد خواند و به صورتم دميد
سبيلم را بالاى لبم ديد