تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 568

مساهمون:

ص٥٦٨
محمد جعفر بن . . . عفى عن جرائمهم الكريم الازلى . نسخه‌ها 2 / 998 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 23 / 190 ش 8594 ؛ اعلام 1 / 426 ؛ طبقات ( 1 ) 13 / 263 . الهيات ، تهران 1 / 743 ش 101 نوشتهء 1256 ق .

منهج الفاضلين فى معرفة الائمة الطاهرين .

از محمد فرزند اسحاق فرزند محمد ابهرى ( حموى ) مدعو به فاضل الدين . به نام شاه تهماسب ( 930 - 984 ق ) در 937 ق . در امامت در 1 « مقدمه » و پنج « باب » و 1 « خاتمه » . هر باب در چند « منهج » و « فصل » و « مبحث » . نام نگارنده و كتاب و شاه و فهرست كتاب در ديباچه نسخه 6305 ملك آمده است . ( - تاريخ پيامبران و امامان 3 / 1556 « انيس المؤمنين » كه گزيده‌اى از اين كتاب است . ) . آغاز : الحمد للّه ذى اللطف و الاحسان و الفضل و الامتنان . . . اما بعد چون معرفت ائمهء معصومين ( ص ) با ادّله و براهين . نسخه‌ها 2 / 998 ( 3 نسخه ) ؛ ذريعه 23 / 194 « منهج الفاضلين فى معرفة ائمة الكاملين » ؛ اعلام 3 / 2065 « محمد حموى » ؛ فهرستواره 3 / 2343 نمايه ؛ طبقات 10 / 174 « فاضل الدين محمد » ؛ صفا ( 3 ) 5 / 1617 . آستان قدس ، نامگو 1 / 566 ( 2 نسخه ) ؛ دانشگاه 11 / 2125 ش 3154 نوشته 1087 ق ؛ شيراز ، شاهچراغ 2 / 146 - 145 ش 5685 نوشتهء 1010 ق ؛ شيراز ، ملّى 1 / 12 ؛ گوهرشاد 3 / 1529 ؛ مجلس 25 / 189 ش 7189 نوشته 1007 ق ؛ مرعشى - اشكورى 10 / 132 ش 3735 نوشتهء 1274 ق ، همانجا 20 / 88 ش 7711 بىتا ؛ ملك 4 / 798 ش 2731 از سدهء 12 ق ؛ نشريه 5 / 256 ( نسخه ش 1 ملى پاريس ) . ايوانف ، كرزن 275 ش 396 نوشتهء 1070 ق ؛ بنارس ، دانشگاه 108 ش 568 نوشته 1241 ق .

منهج النجات :

منهاج العارفين . از محمد طاهر شيرازى قمى اخبارى ( د 1098 ق ) ( - بخش فلسفه 6 / 642 ) بيفزاييد : نام كتاب در سرآغاز نسخهء مرعشى ، « منهج النجات » و در ذريعه به نام « منهاج العارفين » آمده است . گزارش رباعياتى است كه در جوانى سروده بود در 6 « باب » . 1 - توحيد ، 2 - عدل ، 3 - نبوّت ، 4 - امامت ، 5 - معاد ، 6 - در ابطال جبر و تفويض . آغاز : حمد له . . . اما بعد مخفى نماند كه غرض از آفرينش انس و جان تحصيل معرفت و طاعت خداى رحمان است . ذريعه 3 / 168 « منهاج العارفين » ؛ مدرس ، ريحانه 4 / 489 ؛ فهرستواره 4 / 2610 « اوزان شرعيه » ، همانجا 6 / 759 . اشكورى ، خويى 95 / 145 نوشتهء 1205 ق .

منير القلوب و كاشف الكروب .

از محمد حسن عسكرى سمنانى حسنى فرزند محمد ، نگارندهء تحفهء السلطان ( هف ) و جز آن . در اصول دين و مذهب و فضايل امامان به دستور شاهزاده بهمن ميرزا قاجار و به نام فتحعلى شاه پس از منهاج العارفين ( هف ) گويا در 1249 نگاشته است .