سبزوارى در وجوب ( بايستگى ) آن دوبار يكى به عربى و ديگر به فارسى نگاشته است .
در 1 « مقدمه » و چند « باب » به دستور شاه سليمان صفوى ( 1077 - 1105 ق ) . نگاشته است .
آغاز ( نسخهء عربى ) : الحمد للّه الذى فرض على عباد المؤمنين السعى الى ذكره .
آغاز ( نسخهء فارسى ) : حمد له . . . اما بعد ، چون خاطر قدسى شاعر نواب اشرف شاهنشاه . . .
سليمان الحسين .
ذريعه 15 / 66 دو گفتار او دراينباره ؛ اعلام 3 / 1994 محقق سبزوارى ؛ طبقات 11 / 71 ؛ صفا ( 3 ) 5 / 1473 ؛ فهرستواره 8 / 1192 نمايه .
ملك 4 / 834 ش 887 « نماز آدينه » .
صلات جمعه :
رساله در حرمت . . . . گويا از ابو الحسن ، ميرزا حسن على شوشترى ( د 1075 ق / 1664 م ) فرزند عبد اللّه ، از دانشمندان روزگار شاه صفى ( 1038 - 1052 ق ) و شاه عباس دوم ( 1052 - 1077 ق ) . به درخواست گروهى ، در 1071 ق ، با سربندهاى بخشنده در نابايستى نماز آدينه در غياب امام معصوم نگاشته است .
آغاز : بعد از سپاس و ستايش بىقياس ، حضرت واجب الوجود .
ذريعه 15 / 69 ش 469 « رسالة فى حرمة الصلاة الجمعة » ؛ اعلام 1 / 587 حسنعلى التسترى » ؛ طبقات 11 / 150 به تفصيل دربارهء حرمت و يا وجوب نماز جمعه .
مرعشى - اشكورى 16 / 241 ش ( 1 ) 6260 « نماز جمعه » نوشتهء 1122 ق ، در فهرست نام نگارنده ناشناس مانده و موضوع آماده در اثبات و جواب نماز جمعه خوانده شده است .
ملك 6 / 96 ش ( 1 ) 2706 « رساله در بيان حكم نماز جمعه » .
صلات جمعه :
وجوب نماز جمعه : از عبد اللّه شوشترى . پيش از 1093 كه تاريخ نسخه است .
آستان قدس ، نامگو 599 ش 7055 نوشتهء 1093 .
صلات جمعه .
از محمد طاهر فرزند محمد حسين شيرازى قمى ( د 1098 ق / 1687 م ) در وجوب آن و ردّ ملّا خليل قزوينى و ملّا حسن على شوشترى كه معتقد به حرمت آن بودند .
محمد طاهر كار خود را در قم 1069 ق به انجام رسانده است .
آغاز : حمد له . . . پوشيده نماند كه در روز سهشنبه شهر جمادى الاولى سنه 1368 در مجلس شريف .
ذريعه 15 / 72 ش 484 ؛ اعلام 2 / 1224 ؛ طبقات 11 / 302 ؛ مشار ، مؤلّفين 3 / 587 ؛ مدرس ، ريحانه 4 / 489 ؛ فهرستواره 4 / 3610 « اوزان شرعيه » ، همانجا 6 / 759 نمايه .
آستان قدس ، نامگو 599 ش 2442 « وجوب صلات جمعه » ؛ ملك 6 / 168 ش ( 2 ) 2936 « نماز جمعه » كه نام پدر را به نادرست محمّد آورده ؛ مرعشى - اشكورى 16 / 242 ش ( 2 ) 6260 ( نماز جمعه از ناشناس . )
صلات جمعه .
از ملا محسن فيض كاشانى ( 1007 - 1091 ق / 1598 - 1680 م ) .
آغاز : سپاس و ستايش بر خدايى را كه صوامع آسمان را به صنوف طاعات ملائكه