تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 403

مساهمون:

ص٤٠٣
اعلام 1 / 639 ؛ طبقات 13 / 367 . فرهنگستان ، نامگو 1 / 357 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 281 .

صراط النجات .

از عبد الرحيم فرزند نصر اللّه انصارى جابرى ، گل‌پرى ، قراچه‌داغى انساوى ( د 1334 ق ) . ترجمه‌اى است از « وسيلة النجات » در اصول پنجگانهء دين و مذهب در 1328 ق نگاشته و همان سال چاپ سنگى شده است [ ذريعه ] . آغاز : سبحانك ما اضيق الطراق على من . اعلام 2 / 1323 عبد الرحيم گل‌پرى ، ذريعه 15 / 38 . چاپ سنگى ، تبريز 39 ش 4172 / 297 بىجا ، بىتا ، 1332 ق ( ؟ ) .

صراط النجات .

از محمد باقر مجلسى ( د 1110 ق / 1698 م ) در پاسخ اعرابى ، كه از حضرت على پرسيده بودند از معنى توحيد ، در برگيرندهء مسايل توحيد ، قضا و قدر ، جبر و اختيار ، مسألهء توبه و جز آن . در 1 « مقدمه » و 4 « نهر » ، همراه « بحر المصايب » در ايران چاپ شده است [ ذريعه ] . مقدمه در ترجمهء حديث اعرابى ؟ ؟ در اثبات توحيد و آيين معنوى و اشعرى . نهر 1 - در توبه و اقسام گناهان ، 2 - در مذهب جبريه ، 3 - در مذهب مبتدعه معتزله ، 4 - ؟ . به سال 1295 ق در تبريز و 1316 در تهران چاپ شده است . آغاز : الحمد للّه الواحد الفرد المبراعن شأنه . . . محمد باقر . . . المجلسى الاصفهانى كه اين رساله‌اى است در بيان ترجمهء حديث شريفى كه اعرابى سؤال كرد . . . مسمى گردانيد به صراط النجات . ذريعه 15 / 37 ؛ كتابشناسى مجلسى 259 ؛ اعلام 3 / 1966 ؛ طبقات 11 / 101 ؛ صفا ( 3 ) 5 / 1471 ؛ ريحانه 5 / 191 ؛ مشار 3 / 3389 ( 4 چ ) . اشكورى ، احيا 2 / 165 ، همانجا 3 / 273 ؛ الهيات ش 859 ؛ تبريز ، يونسى 3 / 938 ؛ حافظيان بابلى ، عبد العظيم 1 / 369 ش 469 نوشتهء 1246 ؛ تهران ، مروى 622 ؛ تهران ، نوربخش 2 / 179 ؛ خطى يا قديمه 58 / ش 33 - ( 2 - 58 ) ؛ دليل المخطوطات 23 ، سپهسالار 5 / 283 ( 3 نسخه ) ؛ مجلس 37 / 59 ش ( 1 ) 13566 ؛ قم ، مسجد اعظم 489 ؛ قم ، فيضيه 2 / 80 ، مرعشى - اشكورى 15 / 242 ، 243 ؛ يزد ، شيروانى 4 / 1179 ، همانجا 1186 . لنينگراد ، گوركى ، چاپى 113 ؛ موزهء بريتانيا ، چاپى 459 .

صراطيه :

صراط مستقيم و طريق الضالين . از محمد فرزند ملا اسماعيل قيرى . ( قير يكى از روستاههاى فيروزآباد فارس است ) . به خواهش آقا ابو القاسم فرزند آقا محمد اسماعيل ، در اصول و فروع دين ، نام دوم در ديباچه آمده است . نگارنده به سال 1247 ق زنده بود و « سفرنامهء مكه » ى خود را نگاشته است [ فهرستواره ] . آغاز : حمد مختص خداوندى است كه كم در بزرگى او عبادة عابدين و لال است از