« سلوة . . . » از همان مطهر .
سماع .
چند گفتار در حرمت و يا روا بودن آن - بخش عرفان 7 / 495 .
سماع اموات و استمداد از ايشان .
از محدث دهلوى ، عبد الحق ( د 1052 ق / 1642 م ) . در اينكه مردگان صداى زندگان را مىشنوند ؟
و مىشود از آنها كمك و يارى خواست ؟ و خلاصه و جواب اينكه مردگان در قبور ، پيش از رستاخيز حالتى و قسمى از حيات دارند ، ( - سؤال و جواب عبد العزيز دهلوى ، در همين بخش ) .
گويا از « اشعة اللمعات » وى بيرون كشيده باشد . و شايد يكى از نامههاى او ( نك . مكتوبات عبد الحق ، در بخش عرفان ) باشد . بهرروى جز رسالهء « سماع » او ( - بخش عرفان ) است .
مشترك 2 / 1612 ( 1 نسخه ) ؛ اعلام 2 / 1306 ؛ نفيسى 1 / 369 نام 63 كارش كه اين در ميان آنها نيست ؛ پاكستان و هند 4 / 150 - 154 زندگىنامه و نام 57 كارش كه اين در ميان آنها نيست ؛ تذكرهء قادريه 160 .
سماع الموتى :
رساله در . . . . گويا از افادات مولوى محمد حيدر لكهنوى بن محمد مبين فرزند محب اللّه فرنگى محلى ، از دانشمندان و صوفيان مرفه حال ( د 1256 ه / 1840 م ) باشد .
در اثبات اينكه مردگان مىشنوند ، با ديد صوفيان اهل سنت .
آغاز : بدانكه جمهور علماى اهل سنت و جماعت اتفاق دارند بر سماع موتى .
مشترك 2 / 1116 ؛ رحمان على 186 ؛ ايوب قادرى 426 ؛ علماى فرنگى محل 11 كه مىگويد تعليقاتى بر كتابهاى درسى در رسالهاى در منطق و « وظايف الحيدريه » دارد .
نوشاهى ، موزه 176 .
سنة الهدايه .
از آقا محمد على بهبهانى كرمانشاهى ( 1144 - 1216 ق ) فرزند آقا محمد باقر وحيد بهبهانى ( 1188 - 1205 ق ) .
در امامت ، به خواهش برخى از سنيان ، در 1 « مقدمه » و 3 « فصل » و 1 « خاتمه » [ ديباجه ] ، در 11 شوال 1189 ق به انجام رسانده است : فصل 1 - در امامت حضرت على ( ع ) ، 2 - خلافت ابو بكر ، 3 - مطاعن دشمنان خاندان ، در 1 « مقدمه » و 3 « سهم » .
آغاز : احمد على نواله مصليا على احمده . . .
اما بعد ، چنين گويد بندهء فاتر قاصر .
نسخهها 2 / 959 ( 6 نسخه ) ؛ ذريعه 12 / 234 ؛ اعلام 2 / 1629 محمد على كرمانشاهى ؛ فهرستواره 1 / 249 ، همانجا 3 / 2365 نمايه ؛ روضات الجنات 123 ؛ قصص العلماء 141 .
آستان قدس 1 / 46 ، همانجا 4 / 164 ؛ آستان قدس ، نامگو 1 / 312 ( 3 نسخه ) ؛ خوانسار ، خوانسارى 1 / 27 ؛ دانشگاه 6 / 2276 ش 1676 ، همانجا 8 / 239 ش 611 ؛ قم ، مسجد اعظم 230 ؛ گلپايگانى ، نامگو 1 / 405 ش 115 / 9 « سنة الهدايه » نوشتهء 1207 ق ، همانجا ، ش 104 / 4 نوشتهء 1227 ق ؛ مرعشى - اشكورى 3 / 54 ش 451 ، همانجا 5 / 304 ش 1938 ، همانجا 16 / 334 .
سند الاسلام .
از فتح اللّه بكرى ، نيمهء سدهء