واجب الوجود است . فصل صفات ثبوتيه ، فصل علم بارى ، فصل بيان حيات ، فصل ارادة حق ، فصل در بيان عينيت صفات حق با ذات ، فصل منزه بودن حق ، فصل در قضا و قدر ، فصل در بيان حكمت بارى ، ارسال پيامبران ، عدم امكان وجود دو امام معصوم در يك زمان ، غيبت امام ، ايمان ، در عدم ايجاد عالم به طريق لهو و لعب ، ايجاد ارواح ، عقول و نفوس ملكيه ، آفريده ، اتحاد روح و جسد ؟ ، عذاب و عقاب . . . نسخهء مجلس در همين فصل افتادگى مىيابد .
آغاز : الحمد لله الذى ابدع نظام الوجود ، و اخترع ماهيات الاشياء . . . شريفترين كلامى كه صور مراد قياس .
مجلس 35 / 85 - 86 ش ( 3 ) 12075 ؛ مرعشى - اشكورى 18 / 327 ش 7189 گويا نوشتهء پيرامون محرم 1205 ق .
روضة المواعظ .
گلستانه ، احتشام الادباء ، سيد على اكبر ، زنده در 1310 ق در اخلاق .
زندگينامهء پيامبر و امامان .
با سربندهاى « مجلس » نگاشتهء 1310 .
مجلس مجلس است : جلد اول در نبوت و احوال پيامبر ( ص ) . جلد دوم در مورد على ( ع ) و امامت . جلد سوم در اخلاق است .
قم ، مسجد اعظم 214 ( 3 نسخه ) ش :
386 ، 387 ، 388 .
روضة الواعظين ، ترجمه -
حلية الموحدين . زوارهاى .
الروع على اهل الهواء و البدع .
از عبد الرحيم . در 1 « مقدمه » و 4 « فصل » بنام « الروع على اهل الهواء و البدع » ( ديباجه ) . نام نگارنده به همانگونه و نام كتاب تنها « الروع » در پايان نيز آمده است . مطالبى است دينى و عرفانى ، با نام منابع ، كه بيشتر از كتابهاى پيشينيان است ، از تازهترين آنها « سلوك الطريق اذا فقد الرفيق » ( هف ) . از متقى ( د 975 ق / 1567 م . ) است . بيشتر برحسب منبع مطالب را به زبان فارسى و يا عربى آورده است .
مقدمه در تعريف سنت و جماعت ، فصلها در متن شماره ندارد : فصل فى مدح اهل السنة و ذم اهل البدعه . . . فصل فى حرمت الغنا و الرقص .
آغاز : الحمد لله الذى هدانا باتباع السنة و الجماعة ، و كرمنا . . . اما بعد ، فهذا نبذة لدفع الملاحدة و المبتدعين .
مشترك 2 / 1112 ( 1 نسخه ) .
گنج 3 / 512 .
رؤيت بارى :
رساله در . . . . گويا از سيد چراغ شاه ، كه نام او در پايان به گونهء نگارنده آمده است .
در ديباجه روى سخن به مولانا مولوى سعد الدين صاحب مىگويد ، كه « اعتراضنامه » ى سامى در خصوص رؤيت ، كه جناب مخدومى نگاشته بوديد خواندم . و از فحواى كلام برمىآيد كه آن رساله در رد كسى نوشته شده بوده است ، و نگارندهء رساله ما ، مىخواهد در همان زمينه مطالبى بر آن بيفزايد . در آن از « صوارم الهية » سيد دلدار على لكهنوى و « حديقهء سلطانيه » ى فرزندش سيد حسين لكهنوى ( د 1273 ه / 6 - 1857 م ) ( ذريعه 6 / 384 ) ياد شده است .
مسئلهء كلامى است با ديدى شيعى ،